Armin Jashninejad (Jashninejad)

Shot by government forces around 10:30 PM near Farhangsara. His body was initially seized by security forces and later returned to his family for burial in Haft Tappeh, his village of residence, around 3:30 AM on January 12, 2026, after the family refused to participate in a staged interview. The burial was conducted by security forces without relatives present.

آرمین جشنی‌نژاد، جاویدنام ۲۳ ساله اهل بندر ماهشهر، جوانی بود که زندگی‌اش در کار می‌گذشت. به‌عنوان کارگر پتروشیمی کار می‌کرد و مانند بسیاری از هم‌نسلانش، رؤیای ساختن آینده‌ای آرام را در سر داشت؛ آینده‌ای که فرصت رسیدن به آن از او گرفته شد. شب جمعه ۱۹ دی‌ ۱۴۰۴، حوالی ساعت ۲۲:۳۰، در محدوده فرهنگسرای بندر ماهشهر، گلوله‌های نیروهای حکومتی به زندگی او پایان داد. آرمین تنها ۲۳ سال داشت؛ جوانی که می‌توانست سال‌های زیادی پیش رو داشته باشد، اما سرنوشتش در همان شب رقم خورد. پس از کشته شدن او، نیروهای امنیتی پیکرش را با خود بردند و دو روز از تحویل آن خودداری کردند. در این فاصله، به خانواده گفته شد تنها در صورتی می‌توانند پیکر فرزندشان را تحویل بگیرند که در برابر دوربین اعلام کنند او به دست «اراذل و اوباش» کشته شده است. خانواده این خواسته را نپذیرفتند و حاضر نشدند حقیقت را وارونه روایت کنند. سرانجام، پس از فشارهای فراوان و گرفتن تعهد کتبی، اجازه دفن صادر شد؛ اما به خانواده اجازه خداحافظی با فرزندشان و حتی خاک‌سپاری پیکرش را ندادند. بامداد دوشنبه ۲۲ دی‌ماه ۱۴۰۴، حوالی ساعت ۳:۳۰، پیکر آرمین در آرامستان هفت‌تپه، واقع در روستای محل سکونتش، توسط نیروهای امنیتی و بدون حضور بستگان به خاک سپردند. روایت آرمین، تنها روایت جان باختن یک جوان نیست؛ روایت خانواده‌ای است که پس از تحمل داغ فرزند، برای حفظ حقیقت نیز ناچار به ایستادگی شد. حتی مراسم خاک‌سپاری، که باید فرصتی برای وداع و سوگواری باشد، زیر سایه فشار و محدودیت برگزار شد. با این همه، نام آرمین جشنی‌نژاد در حافظه مردم ماندگار شد؛ جوانی که زندگی‌اش ناتمام ماند، اما یادش نه.