Jamileh Shafiei

جاویدنام جمیله شفیعی، همسر، مادر و مادربزرگ ۶۶ ساله اهل اراک، در تاریخ ۱۹ دی‌ ۱۴۰۴ با شجاعتی وصف‌ناشدنی، خود را میان مأموران حکومتی و جوانان معترض قرار داد و با بی‌رحمی هدف گلوله جنگی نیروهای حکومتی قرار گرفت و جان باخت. به گفته خانواده، جمیله مادری مسئول، همسری فداکار و مادربزرگی مهربان و دلسوز بود. زنی ازخودگذشته که به خانواده، فامیل و دوستان اهمیت فراوان می‌داد و در خانه‌اش همیشه به روی نزدیکان و آشنایان باز بود. مهمان‌نوازی و مهر او در میان اطرافیان زبانزد بود. شاهدان عینی روایت می‌کنند که در شب حادثه، خانم جمیله خود را سپر جان جوانان کرد و در برابر نیروهای حکومتی فریاد زد: «به جای جوانان، به من تیر بزنید.» در میان بهت و حیرت معترضان، مأموران حکومتی او را هدف گلوله جنگی قرار دادند و پیکرش در خون غلتید. بنا به گفته زهرا، دختر جمیله شفیعی، از زمان کشته شدن او، خانواده — به‌ویژه پدر ۷۰ ساله‌اش — در اندوهی عمیق زندگی می‌کنند. زهرا در پاسخ به هم‌وطنی که جویای حال پدرش شده بود، تصویری از او در شبکه اجتماعی اکس منتشر کرد؛ تصویری که پدرش را در حال گریستن نشان می‌داد. زهرا می‌گوید هر روز شاهد این صحنه است و با خود تکرار می‌کند که این پایان ماجرا نیست، بلکه آغاز دادخواهی است؛ راهی شاید طولانی، اما حتماً شدنی. او می‌گوید در هیچ کجای دنیا به فردی که برای میانجی‌گری قدم پیش می‌گذارد شلیک نمی‌کنند، بلکه با احترام به سخنانش گوش می‌دهند. متأسفانه درباره خانم شفیعی، جز چند عکس که بعدها بنا به درخواست نوه ایشان از شبکه‌های اجتماعی برداشته شد، اطلاعات زیادی در دسترس نیست. به گفته نوه‌شان، مادربزرگ‌شان رضایت نداشتند تصاویر خصوصی ایشان در فضای مجازی منتشر شود. درباره تاریخ قتل و محل خاک‌سپاری خانم شفیعی نیز اطلاعات متفاوت و نادرستی در اینترنت منتشر شده بود. برای اطلاع از تاریخ و محل دقیق خاک‌سپاری، با دختر ایشان، زهرا، در شبکه اجتماعی اکس تماس گرفتم. خوش‌بختانه ایشان با محبت و فروتنی پاسخ دادند. بنا به گفته او، جاویدنام جمیله شفیعی در تاریخ ۱۹ دی‌ ۱۴۰۴ در خیابان میثم اراک به قتل رسید و در قطعه «۱۲ ویژه، ردیف ۱۸» آرامستان اراک به خاک سپرده شد. روح جاویدنام جمیله شفیعی، مادر جان‌فدای جوانان اراک، شاد و یاد و خاطره‌اش گرامی باد.