Mehdi Ziyayi Barnatin

مهدی ضیایی‌، متولد ۳ خرداد ۱۳۸۷، نوجوانی ۱۷ ساله از بندرعباس بود. سال آخر رشته ریاضی‌فیزیک را در دبیرستان هوشمند دانا می‌گذراند و خودش را برای کنکور آماده می‌کرد. بیشتر روزهایش میان مدرسه، پانسیون مطالعاتی و درس خواندن می‌گذشت؛ نوجوانی که آینده‌اش را در ادامه تحصیل می‌دید. نزدیکانش می‌گویند مهدی عاشق فوتبال، درس و باران بود. یک روز که باران شدیدی می‌بارید، مسیر پانسیون تا خانه را پیاده طی کرد؛ فقط برای اینکه زیر باران قدم بزند. او یک برادر کوچک‌تر هم داشت و زندگی خانواده، مانند بسیاری از خانواده‌ها، با دغدغه‌های درس، مدرسه و آینده‌ی فرزندانشان می‌گذشت. شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴، مهدی پس از پایان کلاس‌های پانسیون مطالعاتی، با ماشین یکی از هم‌پانسیونی‌هایش در حال بازگشت به خانه بود. به گفته خانواده، مأموران به خودروی آن‌ها دستور ایست دادند، اما راننده از ترس متوقف نشد. در پی آن، مأموران به سوی خودرو تیراندازی کردند و یک گلوله به ریه مهدی اصابت کرد. راننده، از ترس بازداشت، او را به بیمارستان منتقل نکرد و مهدی را به خانه رساند. ساعتی بعد، پدر و مادرش او را به بیمارستان شهید محمدی بندرعباس رساندند، اما تلاش‌ها برای نجات جان او بی‌نتیجه ماند و مهدی جان باخت. در بیمارستان نیز ماجرا برای خانواده پایان نیافت. هنگامی که پدر مهدی به شلیک به فرزندش اعتراض کرد، با مأموران درگیر لفظی پیدا کرد و مادرش تهدید شد که در صورت ادامه اعتراض، پدر را بازداشت خواهند کرد. رفتاری که نشان می‌داد حتی در واپسین لحظات زندگی یک نوجوان ۱۷ ساله نیز، پاسخ اعتراض خانواده نه توضیح و نه رسیدگی، بلکه تهدید و ارعاب بود.