Reza Moradi Abdoalvand

جاویدنام رضا مرادی عبدالوند، فرزند بهروز، متولد ۲۲ بهمن ۱۳۸۶، اهل شهر ازنا از طایفه عبدالوند در استان لرستان بود و در روستای دولت‌آباد زندگی می‌کرد. او فرزند نخست خانواده بود. پدرش کارگر جوشکار و مادرش خانه‌دار بود و سه برادر داشت. رضا تا مقطع راهنمایی تحصیل کرد و به‌عنوان فرزند اول خانواده، برای کمک به تأمین معاش، به‌عنوان شاگرد صافکار و نقاش خودرو مشغول به کار شد. او به ورزش، به‌ویژه کشتی، علاقه‌مند بود و اطرافیانش او را نوجوانی شجاع، پرتلاش و فعال توصیف کرده‌اند. جاویدنام رضا مرادی در اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در شهر ازنا شرکت کرد. یکی از آشنایان که شاهد اصابت گلوله به رضا بوده است، می‌گوید او نیز مانند بسیاری از هم‌نسلان و جوانان دیگر، به دلیل «فقر، تنگدستی و برای آینده خود، خانواده‌اش و آزادی مردمش» به اعتراضات پیوسته بود. در جریان اعتراضات روز ۱۱ دی ۱۴۰۴، در بلوار جهاد و مقابل کلانتری مرکزی ازنا، هدف تیراندازی با سلاح ساچمه‌ای قرار گرفت و دو گلوله به بدن او اصابت کرد؛ یکی به سر و دیگری از پشت به پهلو. او پس از مجروح شدن به بیمارستان «والیان» در شهر الیگودرز منتقل شد و چند روز در بخش مراقبت‌های ویژه بستری بود. در این مدت، به دلیل فضای امنیتی حاکم بر بیمارستان، مادرش تنها برای چند دقیقه اجازه ملاقات با او را داشت و نیروهای امنیتی ملاقات و بستری همراهان را ممنوع کرده بودند. رضا مرادی در روز ۱۵ دی ۱۴۰۴، حین عمل جراحی، جان خود را از دست داد. پیکر او بامداد ۱۶ دی ۱۴۰۴، تحت تدابیر شدید امنیتی و تنها با حضور دو نفر از اعضای خانواده، بدون اجازه حضور مادرش، در روستای دولت‌آباد به خاک سپرده شد. به گفته نزدیکان خانواده: «حتی اجازه ندادند مادرش هنگام دفن بر سر مزار حاضر باشد؛ او را سحرگاه، بی‌صدا به خاک سپردند.» نیروهای امنیتی از تحویل پیکر رضا مرادی به خانواده خودداری کردند و خود، محل و نحوه خاک‌سپاری را تعیین و مدیریت کردند. پس از جان‌باختن او، در روستای دولت‌آبادِ بیلبوردهایی با تصویر رضا و اشعاری در سوگ و ستایش او نصب شد، از جمله: «به‌نام خداوند لرزادگان رضایم دلیر بود و پهلوان چو کاوه، زره بر تنم آهن است اهورامزدا خدای من است»