Javad Yousefi

Shot with three war bullets to the chest on 19 Dey month, severely injured. Transferred to Poursina Hospital in Rasht where he died around 4 AM. Body was delivered to family on the evening of 21 Dey month. According to relatives, the family was prohibited from holding any ceremonies. He was single and buried in Rasht.

جواد یوسفی، جوان ۳۳ سالهٔ اهل رشت، در جریان اعتراضات مردمی دی‌ماه ۱۴۰۴ هدف شلیک مستقیم قرار گرفت. آخرین شب زندگی او، مانند دیگر شب‌های عادی آغاز شده بود. جواد همراه چند نفر از دوستانش در یکی از کافه‌های رشت نشسته بود که با بالا گرفتن اعتراضات، خانواده با او تماس گرفتند و خواستند به سمت خیابان‌ها و محل تجمعات نرود. او در پاسخ جمله‌ای گفت که بعدها برای خانواده به تلخ‌ترین یادگار آن شب تبدیل شد: «اگه دیگه ندیدینم، حلالم کنید.» ساعاتی بعد، شامگاه جمعه ۱۹ دی‌ماه، در محدودهٔ چهارراه میکائیل رشت هدف شلیک گلولهٔ جنگی قرار گرفت و به شدت مجروح شد. او را به بیمارستان پورسینای رشت منتقل کردند، اما تلاش پزشکان برای نجات جانش نتیجه‌ای نداشت و پس از چند ساعت، رأس ساعت ۴ بامداد روز بیستم دی‌ماه بر اثر جراحات وارده جان باخت. پیکر جواد شامگاه ۲۱ دی‌ماه به خانواده تحویل داده شد و در شرایطی که امکان برگزاری مراسم عمومی وجود نداشت، به صورت شبانه در رشت به خاک سپرده شد. خانواده و نزدیکانش او را جوانی خوش‌اخلاق، مهربان و پرانرژی می‌شناختند؛ کسی که حضورش در جمع خانواده همیشه با شور و صمیمیت همراه بود. پس از خاک‌سپاری نیز خانواده بر سر مزارش مراسمی نمادین برگزار کردند؛ مراسمی که به یاد عروسی برگزار شد که هرگز فرصت برپایی پیدا نکرد و به یکی از تلخ‌ترین تصاویر به‌جامانده از سوگ او تبدیل شد. در میان نوشته‌های منتشرشده پس از جان‌باختن جواد یوسفی، متنی از خواهرش نیز به صورت اختصاصی برای نراتا ارسال شد که بدون هیچ تغییری و به رسم امانت‌داری، در ادامه آورده می‌شود: به قلم خواهر جواد یوسفی: «جواد یوسفی ۳۳ ساله، گیل‌مرد شجاع و دلیر رشت، شیرمرد گیلان، شب ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه مانند بقیهٔ هم‌وطنان دلیر و شجاعش به خیابان رفت برای آزادی وطن، برای رهایی هم‌وطنانش، با دنیایی پر از آرزوهای قشنگ و امید به فردای ایرانی آزاد. اما جواد نمی‌دانست که آزادی بوی خون می‌دهد و جان عزیزش را جمعه‌شب ۱۹ دی در راه وطن و برای خاک مقدس ایران از دست می‌دهد. کشتنش به ناحقی و نامردی، با دست خالی کشتنش و خانوادهٔ جواد را عزادار کردند. عزادار پسری مهربان و دلسوز، پسری مؤدب و پرانرژی، نور چشم خانواده و همهٔ دلخوشی خانواده. جواد جان، راهت ادامه دارد، تا آخرین قطرهٔ خون راهت را ادامه می‌دهیم، شیر پسر گیلان.»