Hossein Taebi

حسین تائبی، دبیر فیزیک ۳۸ سالهٔ اصفهانی، روز ۱۹ دی در چهارراه هشت‌بهشت اصفهان هدف شلیک مستقیم قرار گرفت و جان باخت. او در میان شاگردان، همکاران، دوستان و اعضای خانواده به مهربانی، دلسوزی و روحیهٔ بخشندگی شناخته می‌شد. بسیاری از دانش‌آموزانش بعدها از او به عنوان معلمی یاد کردند که فراتر از آموزش درس، برای رشد فکری و شخصیتی شاگردانش نیز اهمیت قائل بود و با حوصله و احترام با آنان رفتار می‌کرد. پس از جان‌باختن حسین تائبی، خانواده‌اش روزهای دشواری را در جست‌وجوی او پشت سر گذاشتند. پیکرش شش شبانه‌روز در سایت باغ رضوان اصفهان باقی مانده بود تا سرانجام از طریق عکس شناسایی شد. این انتظار طولانی برای نزدیکانش سرشار از نگرانی، بی‌خبری و بلاتکلیفی بود. پس از شناسایی، پیکر او در قطعه یک، بوستان پنج باغ رضوان به خاک سپرده شد؛ جایی که خانواده، دوستان و شماری از شاگردانش برای آخرین بدرقه گرد هم آمدند. کسانی که حسین تائبی را از نزدیک می‌شناختند، از او به عنوان انسانی یاد می‌کنند که پیوند میان آدم‌ها برایش ارزش زیادی داشت. دوستانش می‌گفتند هرگاه فرصتی پیش می‌آمد تلاش می‌کرد جمعی از دوستان قدیمی را دور هم جمع کند و لحظاتی خوش برای دیگران بسازد. در محیط خانواده نیز حضورش با خنده، صمیمیت و توجه به حال اطرافیان همراه بود. او از آن دسته افرادی بود که دیگران برای مشورت، هم‌صحبتی یا حتی گذراندن یک عصر ساده به سراغش می‌رفتند. به همین دلیل، فقدانش تنها یک غیبت خانوادگی یا شغلی نبود؛ نبودن کسی بود که با رفتار گرم و نگاه انسانی خود، در زندگی بسیاری از اطرافیانش ردپایی ماندگار بر جای گذاشته بود.