Mojtaba Esmaeelpour

Shot with direct gunfire to the head area at close range by Islamic Republic of Iran regime agents during nationwide protests in Dey month. The shooting was carried out deliberately at Shahrbanai Square in Babolsar city. He was the only child of his family and was killed on the spot.

جاویدنام مجتبی اسماعیل‌پور، معلم ۳۲ ساله اهل رودبست و شهروند بابلسر، در جریان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ در این شهر جان خود را از دست داد. او تک‌فرزند خانواده بود و در آستانه ازدواج قرار داشت. بر اساس روایت‌های منتشرشده از منابع محلی، مجتبی روز ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ در میدان شهربانی بابلسر حضور داشت؛ جایی که تجمع و درگیری‌های پراکنده گزارش شده بود. در همان محل، او با شلیک مستقیم گلوله جنگی ماموران حکومتی جمهوری اسلامی از فاصله نزدیک هدف قرار گرفت و به شدت مجروح شد. گفته می‌شود گلوله به ناحیه سر او اصابت کرده و وضعیتش از همان لحظه بحرانی بوده است. شاهدان عینی از صحنه، از لحظه‌ای کوتاه و ناگهانی سخن گفته‌اند که در آن، زندگی او در برابر چشم دیگران پایان یافته است. پس از این حادثه، مجتبی به کما رفت و چند روز در وضعیت وخیم در بیمارستان تحت مراقبت قرار داشت. با وجود تلاش کادر درمان، او پس از چهار روز جان خود را از دست داد. خانواده‌اش در حالی پیکر او را تحویل گرفتند که بنا بر برخی روایت‌ها، با فشار و شرایطی خاص، علت مرگ در گواهی فوت «تصادف شدید» ثبت شده بود؛ موضوعی که باعث ایجاد ابهام و تناقض در روایت‌های رسمی و غیررسمی درباره مرگ او شد. مجتبی در زندگی شخصی خود جوانی آرام، مسئولیت‌پذیر و اهل تلاش توصیف شده است. او فرزند پدری بود که به دلیل قطع نخاع توان حرکت نداشت و مادری که با کارگری در روستا زندگی خانواده را تأمین می‌کرد. با وجود این شرایط سخت، مجتبی مسیر معلمی را انتخاب کرده بود و تلاش داشت آینده‌ای بهتر برای خود و خانواده‌اش بسازد. کشته شدن مجتبی درد بزرگی برای خانواده، نزدیکانش و همچنین مردم ایران است اما یاد او همواره با تصویر انسانی صبور، مهربان و امیدوار باقی مانده است؛ جوانی که آرزوهایش را نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی مانند هزاران جاویدنام دیگر در میانه راه ناتمام گذاشتند.