Navid Soltanpour

43-year-old from Kashmar, resident of Mashhad, civil activist and protester with history of arrests and violent encounters. Previously arrested during 2009 protests and severely injured and tortured. Was present during Dey 1404 protests where a friend was killed near him, after which he went into hiding. Disappeared on 24 Esfand 1404 after leaving his home in Mashhad. Hours later, family was called to police station and shown image of his lifeless body. Sources describe this as a targeted and premeditated action, saying he was under pressure and surveillance beforehand. Buried on 26 Esfand 1404 in security atmosphere in his birthplace Kashmar.

جاویدنام نوید سلطان‌پور، فرزند ایران، متولد سال ۱۳۶۱ در کاشمر و ساکن مشهد، زندانی سیاسی سابق بود. شانزدهم آذر ۱۳۸۸، هم‌زمان با روز دانشجو، نوید که دانشجوی کارشناسی ارشد تربیت بدنی دانشگاه تهران بود، هدف شلیک مستقیم مأموران قرار گرفت. ده‌ها ساچمه به بدنش اصابت کرد، اما به‌جای انتقال برای درمان، بازداشت شد. خانواده‌اش ماه‌ها از محل نگهداری و وضعیت او اطلاعی نداشتند و او در این مدت تحت بازجویی و شکنجه قرار گرفت. پس از آزادی نیز فشارهای امنیتی علیه او ادامه یافت. با وجود احضارها، تهدیدها و محدودیت‌های مداوم، نوید از پیگیری مطالبات مردم عقب‌نشینی نکرد. در جریان اعتراضات هجدهم و نوزدهم دی نیز در خیابان حضور داشت. در همان روزها شاهد کشته شدن یکی از دوستانش بود و خود نیز به‌شدت مورد ضرب‌وشتم قرار گرفت، اما توانست از محل خارج شود. پس از آن، تا مدتی به‌صورت مخفیانه زندگی می‌کرد. صبح بیست‌وچهارم اسفند، نوید طبق عادت هر روز برای دویدن از خانه خارج شد. ساعتی بعد با خانواده‌اش تماس گرفتند و از آنان خواستند خود را به کلانتری برسانند. خانواده با این تصور که او بار دیگر بازداشت شده است، راهی کلانتری شدند؛ اما آن‌چه انتظارشان را می‌کشید، نه یک بازداشت، بلکه تصویر پیکر بی‌جان نوید بود. شواهد و اطلاعات منتشرشده نشان می‌دهد نیروهای امنیتی با اطلاع از برنامه روزانه او، همان روز نوید را ربوده و به قتل رساندند. پیکر نوید سلطان‌پور دو روز بعد، بیست‌وششم اسفند، تحت تدابیر شدید امنیتی در آرامستان سیدمرتضی کاشمر خاک‌سپاری شد. پس از جان‌باختن نوید، خواهر او در مراسمی در تورنتو کانادا سخنرانی کوتاهی ایراد کرد و گفت تا آخرین لحظه زندگی‌اش آرام نخواهد نشست و تا زمان پیروزی و گرفتن انتقام خون برادرش و دیگر جان‌باختگان راه آزادی، مسیر آنان را ادامه خواهد داد؛ سخنانی که نشان می‌داد روایت نوید، با جان‌باختنش به پایان نرسیده و در صدای خانواده‌اش ادامه یافته است.