Seyed Meysam Mousavi

سید میثم موسوی، اصالتاً عرب اهوازی و ساکن شهر پرند در استان تهران بود. متأهل بود و دختری هفت‌ساله ساله داشت. او صاحب یک مغازه مبلمان‌فروشی در پرند بود و هم‌زمان در رشته‌ی حقوق تحصیل می‌کرد. پدرش از جانبازان جنگ ایران و عراق بود. در روزهای اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، مغازه‌ی میثم نیز هم‌زمان با اعتصاب بازاریان تعطیل بود. شامگاه پنجشنبه ۱۸ دی، پس از حضور در فضای شهری، در مسیر بازگشت به خانه، حوالی نیمه‌شب، زمانی که از محدوده‌ی بالای مرکز خرید پرند عبور می‌کرد، هدف تیراندازی قرار گرفت. بر اساس اطلاعات منتشرشده، گلوله‌های جنگی و ساچمه‌ای به او اصابت کرده بود؛ یک گلوله به رانش خورده و گلوله‌ای دیگر از ناحیه کمر و پهلو عبور کرده بود. بخش تحتانی بدن نیز با ساچمه آسیب دیده بود. شدت جراحات و خونریزی، وضعیت او را بحرانی کرد. میثم در همان حوالی به‌شدت مجروح و خون‌آلود روی زمین افتاده بود. همسایه‌ها او را پیدا کردند و پس از شناسایی، خانواده‌اش را در جریان گذاشتند. اما خانواده، با نگرانی از احتمال بازداشت او در صورت مراجعه‌ی فوری به مراکز درمانی، تا صبح او را در خانه نگه داشتند و تلاش کردند وضعیتش را کنترل کنند. صبح جمعه ۱۹ دی، میثم به یک بیمارستان خصوصی منتقل شد. جراحان او را به اتاق عمل بردند. پس از جراحی، برای مدتی به هوش آمد. در همان زمان، سراغ دختر هفت‌ساله‌اش را گرفت و خواست او را ببیند. اما این دیدار هیچ‌گاه اتفاق نیفتاد. پیش از آنکه دخترش به بیمارستان برسد، شدت جراحات و خونریزی ناشی از اصابت گلوله و ساچمه، جان میثم را گرفت. او روز ۱۹ دی ۱۴۰۴ در بیمارستان جان باخت. پیکر میثم موسوی پس از جان‌باختن به آرامستان بهشت رضوان پرند منتقل و در همان‌جا به خاک سپرده شد. نام او نیز در گزارش‌های مربوط به جان‌باختگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ ثبت شده است. برای میثم، شب ۱۸ دی با یک بازگشت معمولی به خانه به پایان نرسید و صبح ۱۹ دی نیز با دیدار دختر هفت‌ساله‌اش آغاز نشد؛ فاصله‌ی میان این دو، چند ساعت بود: شلیک، خونریزی، ترس از بیمارستان، یک عمل جراحی و امید کوتاهی برای دیدن فرزندش. امیدی که پیش از رسیدن دخترش، خاموش شد.