Mehrshad Ghaedi

25-year-old Lor protester from Mamasani residing in Tehran. Injured by grenade shrapnel from Islamic Republic suppressors in Nazi-Abad neighborhood in south Tehran on evening of 18 Dey 1404, causing spinal cord injury to his neck area and leading to coma. Died on 24 Dey 1404. Body was buried on Friday 26 Dey in his birthplace Mamasani.

مهرشاد قائدی، جوان ۲۵ ساله لُر، متولد ۱۳۷۹، اهل نورآباد ممسنی و ساکن تهران بود. شامگاه پنجشنبه ۱۸ دی‌ ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات محله نازی‌آباد تهران، از ناحیه گردن به‌شدت مجروح شد. درباره چگونگی جراحت او، منابع دو گزارش متفاوت منتشر کرده‌اند. ایران‌وایر نوشته است ترکش نارنجک به گردن مهرشاد اصابت کرد و به قطع نخاع او انجامید. هه‌نگاو نیز مجروح‌شدن او را نتیجه شلیک مستقیم نیروهای حکومتی گزارش کرده است. هر دو منبع تأیید کرده‌اند که مهرشاد پس از این حادثه به کما رفت و در بیمارستان بستری شد. مهرشاد تا چهارشنبه ۲۴ دی‌ماه در کما بود و در همان روز، در ۲۵ سالگی جان باخت. آن‌چه از روزهای پایانی او در منابع ثبت شده، جراحتی سنگین در نازی‌آباد، بستری‌شدن در بیمارستان و چند روز ماندن در کماست. دو روز پس از جان‌باختن، پیکر مهرشاد از تهران به نورآباد ممسنی منتقل شد. خانواده، بستگان و مردم منطقه برای وداع با او گرد آمدند و پیکرش را در روستای آب‌پخشان، از توابع نورآباد ممسنی، به خاک سپردند. بازگشت او به زادگاه، دیگر بازگشت جوانی نبود که برای دیدن خانواده به خانه می‌آمد؛ مردم آب‌پخشان این‌بار برای بدرقه پیکرش ایستاده بودند. یکم اسفندماه ۱۴۰۴، خانواده، بستگان و شماری از شهروندان برای برگزاری مراسم چهلم مهرشاد بر مزارش حاضر شدند. تصاویر منتشرشده جمعیتی را نشان می‌دهد که در کنار سوگواری، شعارهای اعتراضی و دادخواهانه سر می‌دهند. در بخشی از مراسم، حاضران شعار «این گل پرپر شده، هدیه به میهن شده» را تکرار کردند. چهلم مهرشاد به سوگواری یک خانواده محدود نماند. مزار او به محل جمع‌شدن مردمی تبدیل شد که سوگ خود را با دادخواهی درآمیختند و نگذاشتند نامش در سکوت فراموش شود. مهرشاد روز ۱۸ دی در نازی‌آباد مجروح شد، روز ۲۴ دی در بیمارستان جان باخت و دو روز بعد در آب‌پخشان به خاک سپرده شد. از او مسیری به جا ماند که از خیابان‌های جنوب تهران آغاز شد و کنار مزارش در ممسنی پایان گرفت؛ جایی که مردم در چهلمش نام او را با صدای بلند تکرار کردند.