Mohammad Amin Akbarian Baghmaleki

محمدامین اکبریان، متولد 13 بهمن 1388، نوجوانی 16 ساله و اهل مبارکه اصفهان بود. پس از پایان کلاس هشتم ترک تحصیل کرده و به‌عنوان شاگرد مکانیک مشغول به کار شده بود؛ نوجوانی که در کنار آموختن یک حرفه، بخشی از بار معیشت خانواده را نیز بر دوش داشت. شامگاه 19 دی 1404، هم‌زمان با اعتراضات مردمی در مبارکه، محمدامین بر اثر اصابت دو گلوله جنگی به پا و شکم به‌شدت مجروح شد. براساس روایت نزدیکان او، پس از آن خانواده‌اش روزهایی را میان بی‌خبری و امید سپری کردند؛ یک هفته از بیمارستانی به بیمارستان دیگر رفتند و…

محمدامین اکبریان، متولد ۱۳ بهمن ۱۳۸۸، نوجوانی ۱۶ ساله و اهل مبارکه اصفهان بود. پس از پایان کلاس هشتم ترک تحصیل کرده و به‌عنوان شاگرد مکانیک مشغول به کار شده بود؛ نوجوانی که در کنار آموختن یک حرفه، بخشی از بار معیشت خانواده را نیز بر دوش داشت. شامگاه ۱۹ دی ۱۴۰۴، هم‌زمان با اعتراضات مردمی در مبارکه، محمدامین بر اثر اصابت دو گلوله جنگی به پا و شکم به‌شدت مجروح شد. براساس روایت نزدیکان او، پس از آن خانواده‌اش روزهایی را میان بی‌خبری و امید سپری کردند؛ یک هفته از بیمارستانی به بیمارستان دیگر رفتند و تنها پاسخی که دریافت می‌کردند این بود که نام او در فهرست ثبت شده، اما کسی نمی‌گفت زنده است یا جان باخته. این بلاتکلیفی هفت روز ادامه داشت تا سرانجام خبر مرگ او به خانواده اعلام شد. محمدامین تنها پسر خانواده بود. مرگ او، فقدان فرزندی را بر خانواده‌اش تحمیل کرد که هنوز در آغاز زندگی قرار داشت؛ نوجوانی که فرصت ادامه تحصیل، ساختن آینده و تحقق آرزوهایش از او گرفته شد. پیکر محمدامین اکبریان بامداد و تحت تدابیر امنیتی به خانواده تحویل داده شد. به گفته یکی از بستگانش، پیکر او حدود ساعت پنج صبح تحویل داده شد و از خانواده خواسته شد مراسم خاک‌سپاری، بی‌سر‌وصدا و پیش از ساعت هشت صبح انجام شود. او سرانجام در روستای جوهرستان از توابع مبارکه به خاک سپرده شد. محمدامین ثابت کرد که شجاعت به سن نیست؛ نوجوانی که با غیرت و شرف، نام خود را در حافظه ایران جاودانه کرد. خواهرانش برادری را از دست دادند، اما مردم ایران فرزندی را به یادگار گرفتند که یادش خاموش نخواهد شد. نوجوانی که زندگی‌اش پیش از آن‌که فرصت شکل گرفتن پیدا کند، در میانه یکی از خونبارترین روزهای اعتراضات مردمی پایان یافت.