Ramin Saheri

From Kisam village in Astaneh Ashrafiyeh district. Father of two daughters aged 7 and 4. Participated in Karaj gatherings on January 8, 2026. His address was identified by agents and he was killed the next morning by Islamic Republic agents in front of his house door in the presence of his family.

رامین سحری، شهروند گیلک و اهل روستای کیسم از توابع آستانه‌اشرفیه (گیلان) بود. او پدر دو دختر خردسال چهار و هفت ساله بود؛ مردی که زندگی‌اش میان کار و خانه می‌گذشت و محور عاطفی خانواده‌اش محسوب می‌شد. در اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴هم زمان با فراخوان شاهزاده رضا پهلوی، رامین در تهران کشته شد. در بازنشرهای متعدد شبکه‌های اجتماعی، علت جانباختن او شلیک مستقیم مأموران جمهوری اسلامی عنوان شده است. درباره جزئیات دقیق صحنه، گزارش رسمیِ پزشکی قانونی یا اطلاع‌رسانی قضاییِ علنی در دسترس عمومی و سند مستقلی منتشر نشده است؛ اما نام او در فهرست‌های جمعیِ قربانیان اعتراضات و در گزارش‌های مبتنی بر داده‌های حقوق‌بشری بازتاب یافته است. پس از کشته‌شدن، پیکر رامین به زادگاهش بازگردانده شد و در کیسم به خاک سپرده شد. مراسم تشییع و سوگواری او، در روایت‌های محلی و بازنشرهای آنلاین، با حضور خانواده و آشنایان برگزار شد؛ جایی که دو دختر خردسال، در کنار مادر، با واقعیتی روبه‌رو شدند که برای سن‌شان قابل فهم نبود. رفتار کودک؛ صحنه‌ای شوکه‌کننده که ماندگار شد آن‌چه نام رامین سحری را فراتر از یک خبر برد، ویدئویی کوتاه بود که از خانه‌اش منتشر شد. در این ویدئو، دختر خردسال او پتو و بالش پدر را برمی‌دارد، آن‌ها را در آغوش می‌گیرد و بو می‌کند. مادر از او می‌پرسد چرا این کار را می‌کند. کودک پاسخ می‌دهد: «بوی بابا می‌ده.» این جمله کوتاه، به یکی از تأثیرگذارترین صحنه‌های بازنشرشده درباره‌ی او تبدیل شد. تصویر کودکی که برای حفظ آخرین نشانه‌های حضور پدر، به بوی مانده در پارچه‌ها پناه می‌برد، نشان می‌دهد مرگ یک معترض تنها یک عدد در آمار نیست. فقدانی است که در خانه تکرار می‌شود، رخت‌خوابی است که خالی می‌ماند، لباسی است که عطر تن این جاویدنام تنها یادگار آن است و زیست دیگری را آغاز می‌کند و کودکی است که هنوز معنای «مرگ» را نمی‌داند اما فقدان را با مشامش زندگی می‌کند. جایگاه او در زمینه اعتراضات نام رامین سحری در فهرست‌های منتشرشده از کشته‌شدگان اعتراضات سراسری دیده می‌شود. این فهرست‌ها که توسط نهادها و پایگاه‌های داده حقوق‌بشری گردآوری شده‌اند، اسامی قربانیان شهرهای مختلف را ثبت می‌کنند. اگرچه جزئیات رسمیِ این پرونده هنوز در دسترس نیست. روایت رامین، مانند بسیاری دیگر از جان‌فدایان میهن، در نقطه تلاقیِ «خیابان» و «خانه» قرار می‌گیرد: جایی که سرکوب، قتل‌عام و نسل‌کشی به بی‌تابی‌های یک کودک منتج می‌شود.