Ajmin (Alfered) Masihi Nari

Armenian citizen living in Majidieh neighborhood of Tehran, killed by direct gunfire from Iranian government suppressive forces during protests in Narmak neighborhood. Part of Armenia community which forms the largest group of Christians in Iran.

اجمین مسیحی تنها ۲۷ سال داشت. جوانی از جامعه ارامنه ایران که مانند بسیاری از هم‌نسلانش روزهای پرالتهاب دی‌ماه را در خیابان‌های تهران سپری می‌کرد؛ روزهایی که اعتراض، خشم و امید به تغییر، هزاران نفر را به میدان‌ها و خیابان‌ها کشانده بود. شامگاه ۱۸ دی‌ماه، اجمین نیز در میان جمعیتی حضور داشت که در محدوده میدان هفت‌حوض و نارمک گرد آمده بودند. او در صف نخست معترضان ایستاده بود؛ جایی که خطر بیش از همه احساس می‌شد اما بسیاری از جوانان حاضر نبودند عقب‌نشینی کنند. شاهدی که در لحظه تیراندازی در کنار او حضور داشت، روایت کرده است که آخرین کلماتی که اجمین پیش از اصابت گلوله فریاد زد، تنها یک واژه بود؛ «آزادی». او این شعار را چندین بار تکرار کرد و لحظاتی بعد گلوله‌ای که گفته می‌شود از سوی نیروهای مستقر بر بام مسجد هفت‌حوض شلیک شده بود، به گردنش اصابت کرد. اجمین بر زمین افتاد و معترضان برای آنکه پیکرش به دست نیروهای حاضر در محل نیفتد، او را به حیاط خانه‌ای در همان حوالی منتقل کردند. تلاش‌ها برای نجات جانش بی‌نتیجه ماند و زندگی جوانی که تنها چند دقیقه پیش در میان جمعیت شعار می‌داد، پایان یافت. اما ماجرا با جان‌باختن او خاتمه پیدا نکرد. آنچه پس از مرگ اجمین بر خانواده‌اش گذشت، به گفته منابع مختلف، فصل دیگری از رنج و فشار بود. نزدیکان او تحت فشارهای امنیتی قرار گرفتند و حتی در اعلامیه‌های رسمی مراسم، روایت واقعی مرگش بازتاب نیافت. گزارش‌ها حاکی از آن است که مسئولان خلیفه‌گری ارامنه تهران تحت فشار قرار گرفتند تا در آگهی درگذشت او علت مرگ را «سرطان پیشرفته» اعلام کنند؛ روایتی که با شهادت شاهدان عینی و گزارش‌های حقوق‌بشری در تضاد بود. مراسم خاکسپاری و یادبود او نیز در فضایی امنیتی برگزار شد و خانواده‌اش ناچار بودند علاوه بر سوگ فرزند خود، با فشارها و محدودیت‌های پس از آن نیز روبه‌رو شوند. در تاریخ ۲۰ دی ۱۴۰۴ (۱۰ ژانویه ۲۰۲۶)، بنا بر سنت جامعه ارامنه در قطعه ارامنه (گورستان بوراستان) در تهران به خاک سپرده شد. منابع آگاه همچنین گزارش داده‌اند که برای تحویل پیکر اجمین به خانواده‌اش، مبلغی سنگین مطالبه شده بود؛ ادعایی که در کنار گزارش‌های متعدد درباره فشار بر خانواده‌های جان‌باختگان اعتراضات، تصویری تلخ از شرایط بازماندگان ارائه می‌کند. خانواده‌ای که باید در سکوت و نگرانی، عزادار جوان خود می‌شدند و هم‌زمان با تهدیدها و محدودیت‌های مختلف دست‌وپنجه نرم می‌کردند. اجمین مسیحی ناری در کنار هزاران نفر از جان‌فدایان انقلاب شیر و خورشید جاودان شد؛ جوانی که به گفته شاهدان، آخرین نفس‌هایش را با فریاد «آزادی» همراه کرد. زندگی او در ۲۷ سالگی ناتمام ماند، اما سرگذشتش و آنچه پس از او بر خانواده‌اش گذشت، هیچگاه از یادها نخواهد رفت.