Parsa Safar

گاهی سرنوشت، درست در نقطه‌ای تغییر می‌کند که انسان برای ساختن آینده قدم برمی‌دارد. پارسا صفار از آن جوان‌هایی بود که مسیر زندگی‌اش را با هدف نجات جان دیگران انتخاب کرده بود. او دانشجوی پزشکی بود، در کمیتهٔ تحقیقات و فناوری فعالیت می‌کرد و هم‌زمان به داوطلبان کنکور، فیزیک درس می‌داد. آینده‌ای که پیش روی او قرار داشت، آیندهٔ یک پزشک بود؛ اما در ۲۰ دی‌ماه، آن مسیر برای همیشه ناتمام ماند. پارسا صفار، متولد ۱۳۸۴ و تک‌فرزند خانواده، جوانی بااستعداد و نخبه بود که با رتبهٔ ۳۴۸ کنکور سراسری، به دانشکدهٔ علوم پزشکیِ دانشگاه فردوسی مشهد راه یافت. او در جریان اعتراضات مردمی ۲۰ دی‌ماه، بر اثر اصابت گلولهٔ نیروهای سرکوب جان باخت. بر اساس روایت نزدیکان، او روز ۲۰ دی‌ماه، همراه دایی‌اش برای حضور در اعتراضات از خانه خارج شد. خودروی خود را در کوچهٔ حر پارک کردند و پس از مدتی، هنگام بازگشت و در نزدیکی خودرو، هدف تیراندازیِ یک تک‌تیرانداز قرار گرفتند. در این حمله، گلوله مستقیماً به قلب پارسا اصابت کرد و دایی او نیز از ناحیهٔ پا مجروح شد. پارسا را به بیمارستان رضوی مشهد منتقل کردند، اما با وجود تلاش پزشکان، او جان سپرد. پس از جان‌باختن پارسا، خانواده برای تحویل پیکرش با فشارهای فراوانی روبه‌رو شدند. در نهایت، پیکر او تنها با این شرط تحویل داده شد که علت مرگ «سکتهٔ قلبی» اعلام شود. پیکر جاویدنام پارسا صفار، در آرامستان خواجه‌ربیع مشهد به خاک سپرده شد. فشارها پس از خاک‌سپاری نیز ادامه داشت؛ خانواده اجازهٔ برگزاری هیچ‌گونه مراسم یادبودی را نداشتند و حتی از نصب عکس او بر مزارش نیز جلوگیری شد. پارسا صفار، علاوه بر تحصیل، در حوزهٔ پژوهش و فناوری دانشگاه نیز فعال بود و با تدریس فیزیک، دانش خود را در اختیار دانش‌آموزان قرار می‌داد. جوانی که آرزو داشت در آینده جان انسان‌ها را نجات دهد، خود، پیش از آنکه روپوش پزشکی بر تن کند، هدف گلوله قرار گرفت و رؤیاهایش ناتمام ماند.