Mohammad Reza Afzali

محمدرضا افضلی، ۴۲ ساله، اهل و ساکن کرمان، متأهل و پدر دختری نوجوان بود. او شغل آزاد داشت و با تکیه بر زحمت و کار روزانه، چرخ زندگی خود و خانواده‌اش را می‌گرداند. خانواده و آشنایان، محمدرضا را مردی خانواده‌دوست توصیف می‌کنند و از عشق بی‌اندازه‌ی او به دخترش می‌گویند. او به‌عنوان یک پدر، تمام تلاشش را برای تأمین آینده و آرامش همسر و دخترش به کار می‌برد. اطرافیانش او را انسانی شریف می‌دانستند و در پیام‌های تسلیتی که برایش در اینستاگرام منتشر شده، از او با عنوان «عشقی مهربان» و «پدری فداکار» یاد کرده‌اند. ده روز از آغاز خیزش دی‌ماه ۱۴۰۴ گذشته بود که شاهزاده رضا پهلوی در پیامی ویدئویی، نخستین فراخوان رسمی و زمان‌دار خود را خطاب به مردم ایران منتشر کردند. محمدرضا به این فراخوان پاسخ مثبت داد و در شامگاه ۱۸ دی‌ماه به تجمعات اعتراضی که در کرمان شکل گرفته بود، پیوست. در آنجا هدف شلیک گلوله‌ی ساچمه‌ای و جنگی نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی قرار گرفت و گلوله به ناحیه‌ی شکمش اصابت کرد. مردمی که در صحنه حضور داشتند، او را به بیمارستان افضلی‌پور کرمان رساندند. او وقتی به بیمارستان رسید، دچار خونریزی شدید و افت شدید فشار خون بود. پزشکان در جراحی موفق شدند یک گلوله‌ی جنگی و هفت ساچمه‌ی فلزی را از بافت‌های داخلی بدنش خارج کنند. با این حال، آسیب شدیدی که به دستگاه گوارش و بافت‌های شکمی‌اش وارد شده بود، باعث شد تحت چند عمل جراحی دیگر قرار بگیرد. محمدرضا حدود یک ماه در بخش مراقبت‌های ویژه‌ی (ICU) همین بیمارستان بستری بود و با مرگ دست‌وپنجه نرم می‌کرد. در تمام مدتی که محمدرضا در بیمارستان بستری بود، فضا کاملاً امنیتی بود. روند درمان او زیر نظارت کامل نیروهای امنیتی قرار داشت و مأموران لباس‌شخصی در تمام این مدت در بیمارستان حضور داشتند. او سرانجام، در ۱۸ بهمن‌ماه، به دلیل عفونت شدید منتشرشده در خون و نارسایی چند اندام حیاتی، جان باخت. پیکر محمدرضا تحت تدابیر شدید امنیتی به خانواده تحویل داده شد. پیش از تحویل، از خانواده تعهدنامه‌ی کتبی گرفتند که مراسم خاک‌سپاری بدون فراخوان عمومی و تنها با حضور اعضای خانواده برگزار شود. به خانواده اجازه‌ی طرح هیچ‌گونه شکایتی داده نشد، اجازه‌ی کالبدشکافی ندادند و اصابت گلوله نیز در گواهی فوت او ثبت نشد. پیکر او، مانند بسیاری دیگر از جاویدنامان، با حضور پرشمار نیروهای امنیتی و مأموران لباس‌شخصی به آرامستان منتقل شد. مأموران از هرگونه فیلم‌برداری و عکاسی از مراسم خاک‌سپاری نیز جلوگیری کردند.