Saeed Sadeghi Hassanvand

سعید در مردادماه ۱۳۷۹، در خانواده‌ی صادقی، از طایفه‌ی موری (تیره‌ی حسنوند) در منطقه‌ی بازفت چشم به جهان گشود. در ایل بختیاری، دامداری و دامپروری شغل بسیاری از مردم بود، اما سعید مدتی بود که در مسجدسلیمان سکونت داشت و در شرکتی به‌عنوان نیروی فنی و پیمانکار فعالیت می‌کرد. سعید تازه قدم به ۲۵سالگی گذاشته بود که تصمیم گرفت زندگی مشترکش را آغاز کند. اواخر تابستان ۱۴۰۴ به حجله‌ی دامادی رفت و فصل تازه‌ای از زندگی‌اش را در کنار همسرش آغاز کرد. در کنار او احساس خوشبختی می‌کرد، اما شرایط سخت اقتصادی سایه‌ای از نگرانی بر زندگی تازه‌شان انداخته بود. سعید آینده را باثبات نمی‌دید و از اینکه برای تغییر این شرایط کاری از دستش برنمی‌آمد، دلِ‌ خوشی نداشت. اواخر آذرماه بود که خبر اعتراضات مردم تهران به گوش می‌رسید؛ اعتراضاتی که روزبه‌روز گسترده‌تر می‌شد، تا جایی که برای روزهای ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه فراخوان حضور در خیابان‌ها یا شعار دادن از پشت‌بام‌ها داده شد. سعید که همیشه خود را عاشق ایران می‌دانست، این‌بار احساس کرد مسئولیتی بر دوش دارد و باید در کنار دیگر معترضان در خیابان حضور داشته باشد. شامگاه ۱۸ دی‌ماه، سعید به خیابان آمد و به تجمع مردم در حوالی فلکه‌ی نفتون مسجدسلیمان پیوست. نیروهای امنیتی برای پراکنده کردن مردم با سلاح ساچمه‌زن به‌سوی آن‌ها شلیک کردند و ساچمه‌ها به صورت و بدن سعید اصابت کرد. او پس از آنکه زخمی بر زمین افتاد و دیگر توان نجات دادن خود را نداشت، به دست مأموران افتاد و بر اثر ضربات سلاح‌های سرد جان خود را از دست داد. سه روز از جاویدنام شدن سعید گذشته بود که پس از تهدید و ارعاب، پیکر او به خانواده‌اش تحویل داده شد. خانواده تصمیم گرفتند سعید را در قبرستان خانوادگی‌شان در روستای دهناش، در منطقه‌ی بازفت، به خاک بسپارند؛ جایی در سرزمین و میان مردمی که سعید از دل آن‌ها برخاسته بود. با وجود تدابیر شدید امنیتی در مراسم سعید، مردم بختیاری سکوت نکردند و خانواده‌ی صادقی را تنها نگذاشتند. آن‌ها آمدند تا در کنار این خانواده، مراسم پسرشان را هرچه باشکوه‌تر برگزار کنند. صدای ساز و نوای سوگ سنتی «گاگریوخوانی» در مراسم پیچید و عزاداری برای سعید رنگ‌وبوی سنت‌های دیرینه‌ی بختیاری به خود گرفت. آن‌ها با حضورشان نشان دادند که برای خواسته‌هایشان تسلیم نمی‌شوند و از مسیری که در آن قدم گذاشته‌اند، بازنخواهند گشت. فیلم‌های مراسم سعید با هشتگ‌های مختلف در فضای مجازی دست‌به‌دست می‌شود؛ تصاویری که روایت او و سوگ خانواده‌اش را به گوش دیگران می‌رساند و نشان می‌دهد که مردم ایران جاویدنام‌های انقلاب شیر و خورشید را فراموش نخواهند کرد و عوامل کشتار مردم را نیز از یاد نخواهند برد. ایل بختیاری(طایفه موری)