Reza Aminzadeh

رضا امین‌زاده پنجاه سال داشت؛ کارگر مکانیک شرکت واحد، همسر و پدر دو فرزند بود. سال‌ها در محیط کار با ابزار، آهن و روغن سر کرده بود و سختی، بخش همیشگی زندگی‌اش بود. در یکی از همان سال‌ها، هنگام کار یکی از انگشتان دستش را از دست داد؛ حادثه‌ای که توان جسمی‌اش را تغییر داد، اما او را از کار و مسئولیتی که برای خود قائل بود دور نکرد. آن‌چه نزدیکانش از او روایت کرده‌اند، بیش از هر چیز حس مسئولیتش را نشان می‌دهد. شب پیش از اعتراضات 18 دی 1404، در خانه جمله‌ای گفت که بعدها برای خانواده‌اش معنای دیگری…

رضا امین‌زاده پنجاه سال داشت؛ کارگر مکانیک شرکت واحد، همسر و پدر دو فرزند بود. سال‌ها در محیط کار با ابزار، آهن و روغن سر کرده بود و سختی، بخش همیشگی زندگی‌اش بود. در یکی از همان سال‌ها، هنگام کار یکی از انگشتان دستش را از دست داد؛ حادثه‌ای که توان جسمی‌اش را تغییر داد، اما او را از کار و مسئولیتی که برای خود قائل بود دور نکرد. آن‌چه نزدیکانش از او روایت کرده‌اند، بیش از هر چیز حس مسئولیتش را نشان می‌دهد. شب پیش از اعتراضات ۱۸ دی ۱۴۰۴، در خانه جمله‌ای گفت که بعدها برای خانواده‌اش معنای دیگری پیدا کرد: «باید ما سن‌بالاترها برویم؛ نگذاریم جوان‌ها بروند.» این جمله نه شعار بود و نه وصیت؛ تصمیمی بود که فردای آن، به عمل تبدیل شد. رضا صبح روز ۱۸ دی برای کار از خانه خارج شد و پس از پایان ساعت کاری، عصر همان روز به جمع معترضان در اعتراضات مردمی محله افسریه تهران پیوست. در جریان اعتراضات، گلوله‌ای به پای او اصابت کرد. شدت خون‌ریزی به اندازه‌ای بود که فرصت رسیدن به درمان از او گرفته شد و جانش را از دست داد. مرگی که نه در اثر جراحتی مرگبار به قلب یا سر، بلکه بر اثر خون‌ریزی ناشی از گلوله در پا رقم خورد؛ جزئیاتی که تصویری روشن از لحظات پایانی زندگی او به دست می‌دهد. پس از تحویل پیکر، خانواده‌اش او را برای خاک‌سپاری به روستای غیاث‌آباد اراک منتقل کردند؛ جایی که آخرین ایستگاه زندگی مردی شد که سال‌ها با دستانش زندگی ساخته بود و سرانجام با همان باور که نسل جوان باید فرصت زندگی داشته باشد، از خانه بیرون رفت. در روایت زندگی رضا، بیش از هر چیز یک انتخاب به چشم می‌آید؛ انتخاب مردی پنجاه‌ساله که خود را در صف نخست قرار داد. با این باور که مسئولیت نسل‌های مختلف یکسان نیست، همان تصمیم، سرنوشت زندگی‌اش را تغییر داد و نام او را در شمار جان‌باختگان اعتراضات ۱۸ دی ۱۴۰۴ ثبت کرد.