Sourena Robat-Jazri

سورنا، فرزند علی‌اصغر و صدیقه، در ۹ آبان ۱۳۸۳ در اسفراین به دنیا آمد. او جوانی بااستعداد بود که برای آینده‌ی خود رویاها و برنامه‌های زیادی داشت. برای ادامه‌ی تحصیل در رشته‌ی مهندسی کامپیوتر وارد دانشگاه صنعتی بیرجند شد، اما به دلیل مشکلاتی که در مسیر رفت‌وآمد داشت، تصمیم گرفت دانشگاه خود را تغییر دهد و تحصیلش را در دانشگاه بجنورد ادامه دهد. استعداد سورنا در برنامه‌نویسی تنها به درس‌های دانشگاه محدود نمی‌شد. او در مسابقات استانی برنامه‌نویسی ACM شرکت کرده و توانسته بود مقام قهرمانی این مسابقات را به دست آورد. در کنار تحصیلات دانشگاهی، مشغول یادگیری زبان نیز بود و برای مقاطع بالاتر تحصیلی برنامه داشت. یکی از آرزوهایش این بود که برای ادامه‌ی تحصیل به آلمان مهاجرت کند و مسیر تازه‌ای برای زندگی و آینده‌ی خود بسازد. سورنا تنها ۲۱ سال داشت و در ابتدای راهی بود که برای آینده‌اش تصور کرده بود. اما اتفاقات دی‌ماه مسیر زندگی سورنا را تغییر داد. در هجدهم دی‌ماه، او برای همراهی با مردم در اعتراضات به خیابان رفت. در جریان اعتراضات در میدان اصلی شهرستان اسفراین، هدف گلوله قرار گرفت و جان خود را از دست داد. طبق گزارش‌های منتشرشده، یکی از گلوله‌ها به ناحیه‌ی قلب او اصابت کرد و موجب جان‌باختن او شد. پس از جان‌باختن سورنا، خانواده‌اش مدتی در جست‌وجوی پیکر فرزندشان بودند. بنا بر روایت‌های منتشرشده، پس از پیگیری‌ها و تلاش‌های فراوان سرانجام متوجه شدند که پیکر سورنا به بجنورد منتقل شده و باید آن را از آن‌جا تحویل بگیرند. خانواده به بجنورد رفتند و پس از طی کردن دشواری‌های فراوان، پیکر فرزندشان را تحویل گرفتند و به اسفراین بازگرداندند. سورنا سرانجام در همان شهرستان به خاک سپرده شد. اما رنج خانواده‌ی سورنا با خاک‌سپاری او پایان نیافت. بنا بر روایتِ خانواده‌ی او، پس از مرگ او نیز فشارها ادامه پیدا کرد و تماس‌های مکرری با خانواده گرفته می‌شد. آن‌ها گفته‌اند که تلاش می‌شد سورنا با عنوان‌هایی همچون «شهید» یا «بسیجی» معرفی شود؛ روایتی که خانواده حاضر به پذیرش آن نشد. آن‌ها در برابر این فشارها مقاومت کردند و تأکید داشتند که فرزندشان یک آزادی‌خواه بوده و در جریان اعتراضات بر اثر شلیک نیروهای جمهوری اسلامی جان خود را از دست داده است. در بهمن‌ماه، مراسم چهلم سورنا برگزار شد. جمع زیادی از مردم اسفراین، دوستان و آشنایان او در این مراسم حضور پیدا کردند و با خانواده‌اش همدردی کردند. در میان جمعیت، شعارهایی از جمله «این گل پرپر شده، هدیه به میهن شده» شنیده می‌شد. حضور گسترده‌ی مردم تنها برای سوگواری نبود؛ آن‌ها آمده بودند تا در کنار خانواده‌ی سورنا باشند و نشان دهند که یاد و نام او را فراموش نخواهند کرد. این همراهی تنها به مزار سورنا و مراسم چهلم او محدود نماند. کم‌کم نام او به فضای مجازی راه پیدا کرد. دوستان و آشنایان سورنا با انتشار عکس‌ها، خاطرات و روایت‌هایی از زندگی او تلاش کردند داستانش را به دیگران نیز بشناسانند. با دست‌به‌دست شدن این روایت‌ها، نام سورنا از حلقه‌ی خانواده، دوستان و همشهریانش فراتر رفت و افراد بیشتری با زندگی و سرگذشت او آشنا شدند. یاد سورنا تا جایی گسترش یافت که حتی کوه‌نوردانی که قله‌ی دماوند را فتح کرده بودند، تصویر او را بر فراز این قله به نمایش گذاشتند و عکس آن را در فضای مجازی منتشر کردند؛ تصویری که نشان می‌داد یاد او تنها به خانواده، دوستان و مردم اسفراین محدود نمانده است. دوستان و آشنایان سورنا کاری کردند که داستان زندگی او تنها در میان نزدیکانش باقی نماند. آن‌ها با به اشتراک گذاشتن زندگی، عکس‌ها و خاطرات سورنا باعث شدند که یاد او امروز در روایت‌های کسانی ادامه پیدا کند که شاید هرگز او را از نزدیک ندیده باشند.