Faranak Zarei Gishiri

فرانک زارعی و همسرش هر دو مهندس بودند و در تهران زندگی می‌کردند. نه سال از ازدواجشان می‌گذشت و در این سال‌ها خانواده‌ای سه‌نفره ساخته بودند؛ خانواده‌ای که محور آن، دختری هشت‌ساله به نام لیانا بود. فرانک اصالتاً اهل اصفهان بود، اما سال‌ها پیش به تهران آمده بود و زندگی مشترکش را همان‌جا آغاز کرده بود. فرانک 40 سال داشت. از زندگی روزمره، علایق و ویژگی‌های شخصی‌اش اطلاعات زیادی در دست نیست، اما می‌دانیم مانند بسیاری از هم‌نسلانش، دغدغه‌ی معیشت و فشار روزافزونِ هزینه‌های زندگی را از نزدیک لمس می‌کرد…

فرانک زارعی و همسرش هر دو مهندس بودند و در تهران زندگی می‌کردند. نه سال از ازدواجشان می‌گذشت و در این سال‌ها خانواده‌ای سه‌نفره ساخته بودند؛ خانواده‌ای که محور آن، دختری هشت‌ساله به نام لیانا بود. فرانک اصالتاً اهل اصفهان بود، اما سال‌ها پیش به تهران آمده بود و زندگی مشترکش را همان‌جا آغاز کرده بود. فرانک ۴۰ سال داشت. از زندگی روزمره، علایق و ویژگی‌های شخصی‌اش اطلاعات زیادی در دست نیست، اما می‌دانیم مانند بسیاری از هم‌نسلانش، دغدغه‌ی معیشت و فشار روزافزونِ هزینه‌های زندگی را از نزدیک لمس می‌کرد و یکی از دلایلی که او را در هجدهم دی‌ماه ۱۴۰۴، در پی فراخوانِ شاهزاده رضا پهلوی، به خیابان صادقیه کشاند، اعتراض به همین شرایط اقتصادی و گرانی بود. در جریان اعتراضات، هدف شلیک گلوله‌ی ساچمه‌ای قرار گرفت. بنا بر اطلاعات موجود، حدود ۱۵۰ ساچمه به بدنش اصابت کرد و آسیب گسترده‌ای به ناحیه‌ی شکم او وارد شد. خون‌ریزی شدیدی داشت و به بیمارستان چیتگر تهران منتقل شد، اما تلاش پزشکان برای نجات جانش نتیجه نداد و همان‌جا جان باخت. پیکر فرانک را برای خاک‌سپاری به زادگاهش بردند و در باغ رضوان اصفهان، شهری که خانواده و ریشه‌هایش به آنجا بازمی‌گشت، به خاک سپردند. پس از جان‌باختنِ فرانک، آن خانواده‌ی سه‌نفره دیگر هرگز به شکل سابق کنار هم قرار نگرفت. همسرش ناگهان شریک زندگی‌اش را از دست داد و لیانا نیز، در هشت‌سالگی، مادرش را؛ مادری که دیگر فرصت دیدن و در آغوش گرفتن دخترش را پیدا نکرد.