Nima Neynavapour Ardabili

16-year-old child from Ardabil and wushu athlete, died after 21 days in a coma due to injuries from being shot with military bullets by government suppression forces. He was wounded while trying to save a girl who was being directly targeted during protests on Thursday 18 Dey in Ardabil. His body was buried at 7 AM on 10 Bahman.

نیما نینواپور، نوجوان ۱۷ ساله و شهروند ترک، اهل و ساکن اردبیل بود. او از دوران کودکی از آغوش مادر محروم بود و با پدر و همسر پدرش زندگی می‌کرد. نیما به علت تنگناهای شدید مالی تنها تا کلاس نهم درس خواند و پس از آن در رستوران مشغول به کار شد. دوستانش از او به‌عنوان نوجوانی پرانرژی، مهربان و بسیار خوش‌قلب یاد می‌کنند. نیما ورزشکار بود، در رشته‌ی ووشو به‌صورت حرفه‌ای فعالیت می‌کرد و دارای مقام‌های کشوری بود. او با وجود سن کم توانسته بود در این رشته به موفقیت‌های چشمگیری دست پیدا کند. او در مسابقات استانی اردبیل (جام رمضان) که برای انتخاب و اعزام ورزشکاران به تیم ملی برگزار می‌شد، در رده‌ی سنی نوجوانان مقام سوم را به دست آورده بود. همچنین در بخش ساندا (مبارزه‌ی آزاد) در وزن ۴۵ کیلوگرم موفق به کسب مقام سوم شده بود. نیما در میان جامعه‌ی ورزشی چهره‌ای شناخته‌شده بود و هم‌باشگاهی‌هایش از او به‌عنوان نوجوانی جنگنده، بااستعداد و باتکنیک یاد می‌کنند؛ نوجوانی که با وجود شرایط سخت مالی، با تلاش و تمرین‌های پی‌درپی به این جایگاه رسیده بود. در پی فراخوان شاهزاده رضا پهلوی، برای اعتراضات سراسری، مردم در بسیاری از شهرهای ایران به خیابان‌ها آمدند. اردبیل نیز از این موج جدا نماند و شب ۱۸ دی، خیابان‌های شهر صحنه‌ی حضور معترضان شد. نیما هم در میان همان جمعیت بود. او شاهد زخمی‌شدن و زمین‌خوردن دختری شد و برای کمک به او رفت، اما در همان لحظه هدف اصابت گلوله‌ی جنگی به ناحیه‌ی گردن قرار گرفت. نیما توسط کسانی که شاهد زخمی‌شدنش بودند به بیمارستان فاطمی اردبیل منتقل شد و به‌دلیل آسیب‌های شدید به اندام‌های بدنش، بلافاصله در بیمارستان به کما رفت. او ۲۱ روز در بخش آی‌سی‌یو بیمارستان فاطمی با مرگ دست‌وپنجه نرم کرد. در تمام این مدت، بیمارستان، فضایی به‌شدت امنیتی داشت و تحت کنترل شدید مأموران امنیتی بود. مأموران به پدر نیما اجازه‌ی حضور مداوم در کنار او یا دریافت اطلاعات شفاف درباره‌ی وضعیتش را نمی‌دادند. خانواده‌ی نیما این ۲۱ روز را در شرایط خفقان، میان بیم و امید و اضطراب، در انتظار بهبودی او سپری کردند. اما نیما سرانجام در تاریخ ۹ بهمن جان باخت. پیکر نیما روز بعد، سحرگاه ۱۰ بهمن، بدون حضور والدینش و توسط نیروهای امنیتی در آرامستان اردبیل به خاک سپرده شد. نهادهای امنیتی به خانواده‌ی او اجازه‌ی چاپ اعلامیه، برگزاری مراسم در مسجد یا سوگواری عمومی ندادند. آن‌ها تنها مجاز به برگزاری مراسم در خانه بودند.