Mehdi Kenari Khaniabadi

مهدی کناری خانی‌آبادی، متولد 20 دی 1360، مرد جوان 44 ساله از شهر بهارستان اصفهان بود. مردی که سال‌های زندگی‌اش را نه برای خود، بلکه برای خانواده‌اش صرف کرد. سال‌ها پیش در یک سانحه رانندگی، پدر و یکی از خواهرانش را از دست داد و پس از آن، مادرش زمین‌گیر شد. از همان زمان، مهدی تصمیم گرفت بار زندگی خانواده را به دوش بکشد. تحصیل در دانشگاه را نیمه‌کاره رها کرد، هرگز ازدواج نکرد و تمام توان و جوانی خود را صرف نگهداری از مادر و تأمین هزینه‌های زندگی و تحصیل دو خواهر و سه برادرش کرد. او سال‌ها کارگری…

مهدی کناری خانی‌آبادی، متولد ۲۰ دی ۱۳۶۰، مرد جوان ۴۴ ساله از شهر بهارستان اصفهان بود. مردی که سال‌های زندگی‌اش را نه برای خود، بلکه برای خانواده‌اش صرف کرد. سال‌ها پیش در یک سانحه رانندگی، پدر و یکی از خواهرانش را از دست داد و پس از آن، مادرش زمین‌گیر شد. از همان زمان، مهدی تصمیم گرفت بار زندگی خانواده را به دوش بکشد. تحصیل در دانشگاه را نیمه‌کاره رها کرد، هرگز ازدواج نکرد و تمام توان و جوانی خود را صرف نگهداری از مادر و تأمین هزینه‌های زندگی و تحصیل دو خواهر و سه برادرش کرد. او سال‌ها کارگری کرد و بعدها تعمیرگاه مکانیکی کوچکی در بهارستان راه انداخت اما فشارهای اقتصادی و دشواری‌های معیشتی او را ناچار کرد که دو سال پیش از کشته‌شدنش، تعمیرگاه را تعطیل کند و با خودروی شخصی‌اش در اسنپ کار کند. شامگاه ۱۹ دی ۱۴۰۴، تنها یک شب پیش از چهل‌وچهارمین سال‌روز تولدش، برای حضور در اعتراضات سراسری به خیابان ایثار بهارستان رفت. بنا بر روایت افراد آگاه، هنگامی که نیروهای حکومتی با سلاح جنگی به سوی معترضان شلیک کردند و شمار زیادی از مردم بر زمین افتادند، مهدی به جای ترک محل، برای کمک به مجروحان و انتقال زخمی‌ها به میان میدان بازگشت. در همان لحظات، هدف شلیک دو گلوله جنگی قرار گرفت و جان خود را از دست داد؛ در حالی که مشغول امدادرسانی به دیگران بود. خانواده‌اش از بامداد ۲۰ دی جست‌وجو برای یافتن او را آغاز کردند. آنان به بیمارستان‌ها، درمانگاه‌ها، کلانتری‌ها و مراکز مختلف مراجعه کردند، اما روزها پاسخی روشن دریافت نکردند. به گفته نزدیکان، نهادهای مسئول و امنیتی بارها اطلاعات متناقض به خانواده دادند؛ یک بار گفتند بازداشت شده است و بار دیگر گفتند در آن مراکز حضور ندارد و خانواده را به پیگیری در نقاط مختلف اصفهان ارجاع دادند. این بلاتکلیفی نزدیک به یک هفته ادامه داشت تا سرانجام در ۲۵ دی ۱۴۰۴ پیکر بی‌جان او در سوله میدان تره‌بار اصفهان، در میان شمار دیگری از جان‌باختگان، شناسایی شد. پیکر مهدی کناری خانی‌آبادی روز ۲۶ دی ۱۴۰۴ در آرامستان باغ رضوان اصفهان و در فضایی امنیتی به خاک سپرده شد. بنا بر گزارش‌های منتشرشده، خانواده او پس از کشته شدنش نیز تحت فشار و تهدید قرار گرفتند تا از برگزاری مراسم یادبود و اطلاع‌رسانی درباره جان باختن فرزندشان خودداری کنند. همچنین اجازه ندادند سنگ مزاری بر مزارش نصب شود؛ گویی می‌خواستند نه‌تنها زندگی‌اش، بلکه نشانی از نام و یادش را نیز از میان بردارند. در مراسم چهلمش اقوام و آشنایان، یک‌صدا سرود «ای ایران را» بر سر مزارش خواندند و دست زدند. مهدی رفت اما روایت زندگی‌اش در فداکاری‌های بی‌شماری که برای خانواده و مردم پیرامونش انجام داد، باقی ماند.