Mehdi Hesami Rostami

در روزهایی که فراخوان‌های اعتراضی از سوی شاهزاده رضا پهلوی برای حضور مردم در خیابان‌ها و تداوم نافرمانی مدنی در سراسر ایران منتشر شده بود، شهرهای مختلف کشور صحنهٔ رویارویی معترضان با نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی شدند. در استان مازندران و شهر رستم‌کلا نیز اعتراضات با حضور گستردهٔ نیروهای امنیتی، بسیج، لباس‌شخصی‌ها و یگان‌های سرکوب همراه بود؛ نیروهایی که بنا بر روایت شاهدان و خانواده‌ها، برای مقابله با معترضان از خشونت گسترده و سلاح جنگی استفاده کردند. شامگاه 19 دی‌ماه، چهار دوست اهل رستم‌کلا…

در روزهایی که فراخوان‌های اعتراضی از سوی شاهزاده رضا پهلوی برای حضور مردم در خیابان‌ها و تداوم نافرمانی مدنی در سراسر ایران منتشر شده بود، شهرهای مختلف کشور صحنهٔ رویارویی معترضان با نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی شدند. در استان مازندران و شهر رستم‌کلا نیز اعتراضات با حضور گستردهٔ نیروهای امنیتی، بسیج، لباس‌شخصی‌ها و یگان‌های سرکوب همراه بود؛ نیروهایی که بنا بر روایت شاهدان و خانواده‌ها، برای مقابله با معترضان از خشونت گسترده و سلاح جنگی استفاده کردند. شامگاه ۱۹ دی‌ماه، چهار دوست اهل رستم‌کلا؛ سینا فرجی، مجتبی رضوانی، مهدی حسامی و امیررضا ابراهیم‌نژاد، از خانه خارج شدند، اما هیچ‌یک هرگز به خانه بازنگشتند. نام این چهار جوان بعدها در کنار یکدیگر به نمادی از دوستی، همبستگی و سرنوشت مشترک در میان مردم منطقه تبدیل شد. مهدی حسامی، جوان ۲۸ سالهٔ اهل رستم‌کلا، بنا بر گزارش‌های منتشرشده، در جریان اعتراضات آن شب با شلیک گلولهٔ جنگی مأموران حکومتی به ناحیهٔ سینه هدف قرار گرفت و جان خود را از دست داد. پیکر او سه روز بعد به خانواده‌اش تحویل داده شد. هم‌زمان، سه دوست دیگر او نیز در همان روزهای خونین کشته شدند؛ رخدادی که برای بسیاری از مردم منطقه یادآور یکی از تلخ‌ترین صفحات اعتراضات آن سال است. خانواده‌ها و شاهدان محلی از حضور گستردهٔ نیروهای سرکوب در رستم‌کلا و بهشهر سخن گفته‌اند. در برخی روایت‌ها ادعا شده است که افزون‌بر نیروهای متعارف امنیتی و بسیج، نیروهایی وابسته به سپاه پاسداران که سابقهٔ حضور در جنگ سوریه را داشتند نیز در سرکوب اعتراضات به کار گرفته شدند. این ادعاها همچنان نیازمند تأیید و بررسی مستقل هستند، اما در روایت‌های محلی بارها تکرار شده‌اند. اندوه خانواده‌های جان‌باختگان در مراسم خاک‌سپاری و چهلم بارها به خشم و اعتراض علیه عاملان کشتار تبدیل شد. در یکی از روایت‌های منتشرشده، مادر سینا فرجی بر مزار فرزندش با لحنی آمیخته به سوگ و اعتراض، جمهوری اسلامی و سرکوب معترضان را محکوم می‌کند؛ روایتی که بازتاب گسترده‌ای در شبکه‌های اجتماعی یافت. داستان مهدی حسامی و سه دوستش تنها روایت کشته‌شدن چهار جوان در یک روز نیست؛ روایت چهار رفیقی است که در کنار هم از خانه خارج شدند و هرگز بازنگشتند. نام‌های سینا فرجی، مجتبی رضوانی، مهدی حسامی و امیررضا ابراهیم‌نژاد در حافظهٔ جمعی بسیاری از مردم مازندران به عنوان چهار دوست هم‌سرنوشت باقی مانده است؛ جوانانی که خانواده‌ها و نزدیکانشان آنان را قربانی خشونت نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی می‌دانند.