Reza Mohammadi Javabadi

رضا محمدی جوآبادی، جوانی ۲۸ ساله و ساکن محله جوی‌آباد در همایون‌شهرِ خمینی‌شهر اصفهان بود. او از لرهای بختیاری ساکن این محله کارگرنشین بود. با کارگری در اصفهان، هزینه‌های زندگی خود را تأمین می‌کرد. نزدیکانش او را جوانی توصیف کرده‌اند که مانند بسیاری از هم‌نسلانش، با فشارهای اقتصادی و دغدغه‌ی ساختن آینده‌ای بهتر روبه‌رو بود و آزادی و حق‌طلبی را دنبال می‌کرد. او تنها پسر خانواده بود و سه خواهر داشت. برای خانواده، تکیه‌گاهی بود و بخشی از مسئولیت زندگی را بر دوش می‌کشید. نامزد داشت و قرار بود در اردیبهشت‌ماه زندگی مشترک‌شان را آغاز کنند. شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، هم‌زمان با گسترش اعتراضات در اصفهان، خیابان‌های جوی‌آباد نیز شاهد تجمع مردم بود. جمعیت در محدوده مقابل کلانتری ۱۳ جوی‌آباد حضور داشت و با افزایش تنش، نیروهای حکومتی در محل مستقر شدند. رضا نیز در بین همین جمعیت حضور داشت که از سمت کلانتری ۱۳ هدف گلوله قرار گرفت و جان باخت. آن شب برای خانواده‌اش با یک انتظار عادی تمام نشد. رضا به خانه برنگشت؛ جوانی که چند ماه بیشتر تا آغاز زندگی مشترکش فاصله نداشت، در همان محله‌ای که سال‌ها در آن زندگی کرده بود، کشته شد. پس از جان‌باختنش، خانواده برای تحویل پیکر و برگزاری مراسم با فشارهای شدید امنیتی روبه‌رو شدند. با وجود این محدودیت‌ها، مراسم چهلم او پنج‌شنبه ۳۰ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ در محله‌ی جوی‌آباد برگزار شد و خانواده، دوستان و شماری از مردم در آن حضور پیدا کردند.