Raha Tajian

Shot in the stomach with pellet bullets by regime mercenaries at Kakh Square in Gorgan on January 8, 2026. Doctors performed surgery but she could not survive and died on January 11. She was a sports science graduate, athlete, and physiotherapist. Also known as Fatemeh.

فاطمه (رها) تاجیان اهل و ساکن گرگان بود؛ دختری پرانرژی و امیدوار به آینده. مرتب ورزش می‌کرد و در عکس‌هایش هم می‌توان او را در حال تمرین یوگا یا وزنه زدن در باشگاه دید. ورزش بخشی از زندگی‌اش بود و دیگران را هم به آن تشویق می‌کرد؛ همان‌طور که خودش نوشته بود: «بدن ما بازتابی از سبک زندگی ماست.» علاقه‌اش به ورزش را در تحصیل و کار نیز دنبال می‌کرد. سال ۱۳۹۹ وارد رشته‌ی علوم ورزشی دانشگاه گلستان شد و پس از فارغ‌التحصیلی، به‌عنوان فیزیوتراپیست و ماساژور در یک کلینیک ماساژ کار می‌کرد. شامگاه پنجشنبه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات، رها در محدوده‌ی فلکه کاخ گرگان هدف شلیک نیروهای حکومتی قرار گرفت. ساچمه‌های شاتگان به شکمش اصابت کردند و او را به بیمارستان پنج آذر رساندند. آسیب‌ها چنان شدید بود که پزشکان برای نجات جانش ناچار شدند بخشی از اندام‌های داخلی و اندام‌های تولیدمثل‌اش را خارج کنند. رها سه روز با جراحات سنگین برای زنده ماندن جنگید و پزشکان تلاش کردند او را نجات دهند. برای خانواده‌اش، این سه روز میان امید به بهبود و نگرانی از دست دادنش گذشت. اما روز یکشنبه ۲۱ دی‌ماه، رها بر اثر شدت جراحات جان باخت و انتظار خانواده برای بازگشتش به سوگ بدل شد. بنا بر اطلاعات منتشرشده، نیروهای امنیتی تحویل پیکر رها را به پرداخت پول مشروط کردند. خانواده‌اش توان پرداخت مبلغ مطالبه‌شده را نداشتند و برای تحویل گرفتن پیکر دخترشان، تحت فشار قرار گرفتند تا ثبت نام او به‌عنوان «شهیده» و خاک‌سپاری در سکوت را بپذیرند. پس از آن، مسئولان بنیاد شهید گرگان، همراه امام جمعه و یک خبرنگار حکومتی، به خانه‌ی والدین رها رفتند تا کشته شدن او را به «عوامل موساد» نسبت دهند. این دیدار فیلم‌برداری شد و تصاویر آن از صداوسیمای استان گلستان پخش شد. جاویدنام رها متولد ۲۷ دی‌ماه بود. تنها شش روز پس از جان‌باختنش، روز تولد بیست‌وچهارسالگی‌اش رسید؛ خانواده هنوز در روزهای نخست سوگ بودند و این بار تولدش را بدون حضور او گذراندند. رها درسش را تمام کرده بود و در زمینه‌ی مورد علاقه‌اش کار می‌کرد. هنوز سال‌های زیادی پیش رو داشت تا تجربه‌های تازه‌ای به دست بیاورد، در کارش پیشرفت کند و برای زندگی‌اش تصمیم بگیرد؛ اما پیش از رسیدن روز تولدش، همه‌ی این فرصت‌ها از او گرفته شد.