Mina Amirzadeh

در میان نام‌هایی که از دی‌ماه 1404 به یادگار مانده‌اند، نام مینا امیرزاده یادآور زندگی‌ای است که می‌توانست سال‌های بسیاری ادامه پیدا کند. او دختری 25 ساله بود؛ جوانی که میان مشهد و تهران رفت‌وآمد می‌کرد و مانند بسیاری از هم‌نسلانش در تلاش بود آینده‌ای بهتر برای خود بسازد. دوستان و آشنایانش از او به‌عنوان دختری مهربان، پرانرژی و امیدوار یاد می‌کنند؛ کسی که آرزوهای بزرگی داشت و زندگی را دوست داشت. نوزدهم دی‌ماه 1404، روزی بود که زندگی مینا ناگهان متوقف شد. تهران در التهاب اعتراضات آن دوره به سر…

در میان نام‌هایی که از دی‌ماه ۱۴۰۴ به یادگار مانده‌اند، نام مینا امیرزاده یادآور زندگی‌ای است که می‌توانست سال‌های بسیاری ادامه پیدا کند. او دختری ۲۵ ساله بود؛ جوانی که میان مشهد و تهران رفت‌وآمد می‌کرد و مانند بسیاری از هم‌نسلانش در تلاش بود آینده‌ای بهتر برای خود بسازد. دوستان و آشنایانش از او به‌عنوان دختری مهربان، پرانرژی و امیدوار یاد می‌کنند؛ کسی که آرزوهای بزرگی داشت و زندگی را دوست داشت. نوزدهم دی‌ماه ۱۴۰۴، روزی بود که زندگی مینا ناگهان متوقف شد. تهران در التهاب اعتراضات آن دوره به سر می‌برد. مینا همراه پدرش سوار بر موتور در یکی از خیابان‌های شهر در حرکت بود. لحظه‌ای که برای آن‌ها می‌توانست مانند هر روز دیگری باشد، در چند ثانیه به تراژدی تبدیل شد. بنا بر گزارش‌ها، گلوله‌ای که در جریان سرکوب اعتراضات شلیک شد، به گردن مینا اصابت کرد. او در برابر چشمان پدرش جان باخت؛ اتفاقی که نه‌تنها زندگی یک خانواده، بلکه سرنوشت یک دختر جوان را برای همیشه تغییر داد. پس از جان‌باختن مینا، پیکر او به کهریزک منتقل شد. خانواده‌اش در روزهای پس از این حادثه با فشارها و محدودیت‌هایی روبه‌رو شدند؛ شرایطی که بسیاری از خانواده‌های جان‌باختگان اعتراضات نیز از آن سخن گفته‌اند. با وجود این فشارها، نام و روایت زندگی مینا خاموش نماند و در میان مردم و شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست شد. چهل روز پس از کشته‌شدن او، جمعی از مردم در مراسم یادبودش حضور یافتند. تصاویر و ویدیوهای منتشرشده از آن مراسم نشان می‌داد که بسیاری برای ادای احترام به یاد او گرد هم آمده‌اند. در میان جمعیت، شعارها (این گل پرپرشده هدیه به میهن شده) و یادبودها تنها برای سوگواری نبود؛ بلکه تلاشی بود برای زنده نگه داشتن نام دختری که زندگی‌اش در جوانی ناتمام ماند. حال نام مینا امیرزاده در فهرست جان‌باختگان دی‌ماه ۱۴۰۴ ثبت شده است، او برای خانواده، دوستان و کسانی که روایتش را شنیده‌اند، انسانی با رویاها، امیدها و برنامه‌هایی برای آینده بود. روایت زندگی و مرگ او، بخشی از خاطره مردمی است که آن روزها را از سر گذرانده‌اند؛ خاطره‌ای که با گذر زمان از میان نمی‌رود و همچنان در روایت‌های نسل‌های بعدی زنده می‌ماند.