Majid Farrokhzad (Mamshli)

ساعت چهار بامداد بیست‌و‌دوم دی‌ماه ۱۴۰۴ بود که پیکر مجید فرخزاد ممشلی در زادگاهش، شهرستان مینودشت در استان گلستان، به خاک سپرده شد. این تدفین سحرگاهی زیر تدابیر شدید امنیتی انجام شد. هرگونه تجمع و تشییع عمومی ممنوع بود. چنین بود که واپسین فصل زندگی مردی ۳۷ساله از ترک‌های قزلباش، که سال‌هایی از عمرش را در پایتخت گذرانده بود، در سکوتِ پیش از سپیده بسته شد. مجید پیش از این واقعه همراه با همسر و فرزند پنج‌ساله‌اش در تهران زندگی می‌کرد. نزدیکانش در یادبودهایی که برایش نوشته‌اند، او را مردی اصیل و مهربان توصیف می‌کنند که به خانواده‌ی کوچک سه‌نفره‌اش متعهد بود و کانون عاطفی آن به شمار می‌رفت. پدری بود که در منِشَش، آرامش در خانه با شجاعتی بی‌پرده در برابر شرایط روزگار درآمیخته بود. با آغاز اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴، سرنوشت او با رخدادهای پایتخت گره خورد. خشمی که از گرانی افسارگسیخته و سقوط ارزش پول ملی آغاز شده بود، در همان روزهای نخست از سفره‌های خالی فراتر رفت و به خواستی روشن رسید: پایان حکومتی که مردم دیگر آن را نمی‌خواستند. در چنین فضایی، شاهزاده رضا پهلوی از ایرانیان دعوت کردند که شامگاه هجدهم‌ و‌ نوزدهم دی‌ماه، هم‌زمان در شهرهای سراسر کشور به خیابان بیایند و صدای یکپارچه‌ی خود را به گوش جهان برسانند. این فراخوان در شهرهای بزرگ و کوچک با استقبال گسترده‌ای روبه‌رو شد و در آن دو شب، خیابان‌های ایران از جمعیتی پر شد که به این دعوت پاسخ مثبت داده بود. مجید هم یکی از آنان بود. او شامگاه هجدهم دی‌ماه، همراه با هم‌وطنانش به خیابان آمد و به جمعیت معترضان در خیابان پیروزی پیوست. معترضان شعار «مرگ بر دیکتاتور» و شعارهایی در حمایت از شاهزاده رضا پهلوی سر می‌دادند. نیروهای سرکوب مردم را به رگبار بستند. ویدیوهایی که از آن شب منتشر شده، خیابانی را نشان می‌دهد که سراسر خون گرفته بود. نخستین زخمی آن شب در خیابان پیروزی مردی با هودی آبی‌رنگ بود: مجید فرخزاد. گلوله‌ی مأموران به او اصابت کرد و او دچار خون‌ریزی شدید شد. مردم او را که زخمی بود از میان آتش بیرون کشیدند و به بیمارستان رساندند، اما در بیمارستان هیچ‌گونه خدمات درمانی به او ارائه نشد. مجید بر اثر همین خون‌ریزی جان باخت؛ پدری جوان که در راه آزادی میهن از دست رفت، در حالی که هنوز می‌شد نجاتش داد. پس از آن شب، خانواده در بی‌خبری مطلق ماند. برادرش جست‌وجویی را در میان سردخانه‌ها و بازداشتگاه‌های تهران آغاز کرد. پس از سه روز، در بیست‌ویکم دی‌ماه، پیکر مجید در سردخانه‌ی کهریزک شناسایی شد. مأموران امنیتی تحویل پیکر را مشروط به انتقال شبانه و دفن مخفیانه بیرون از تهران کردند. مجید بی‌درنگ به گلستان منتقل شد و ساعت چهار بامداد بیست‌ودوم دی‌ماه، پیش از برآمدن آفتاب، در خاک مینودشت آرام گرفت. با وجود همه‌ی تلاش‌ها برای پنهان‌کاری و دفن سحرگاهی، روایت این واقعه از دیوارهای سردخانه‌ی کهریزک فراتر رفت. نهادهای حقوق‌بشری و رسانه‌های مستقل جزئیات تیراندازی در خیابان پیروزی و جست‌وجوی خانواده را ثبت کردند. امروز نام جاویدنام مجید فرخزاد ممشلی، پدری که درمان از او دریغ شد، در شمار جان‌باختگان راه آزادی ماندگار شده است.