Mohammadreza Kiani Manesh

تیام (محمدرضا) کیانی‌منش، شهروند کُرد، اهل و ساکن کرمانشاه بود. تنها دو ماه بود که پا به هجده‌سالگی گذاشته بود. او در خانواده‌‌ای چهارنفره زندگی می‌کرد و به خواهر کوچک‌ترش تیارا علاقه‌ی خاصی داشت. تیام باریستا بود و دوستانش از قهوه‌هایی که درست می‌کرد، یاد می‌کنند. علاقه‌ی خاصی به موسیقی رپ داشت و در ویدیویی که از او به یادگار مانده، در حال خواندن رپ دیده می‌شود. در روز تولد هجده‌سالگی‌اش به پدرش گفته بود: «پدر، هجده سال جورمو کشیدی، دیگه بسه. تا چند وقت دیگه نمی‌ذارم سر کار بری، خودم خرجتون رو میدم.» اما فرصت برآوردن این خواسته را نیافت. پدرش در اینستاگرام از غم از دست دادن او نوشته و گفته است که تازه خیالش راحت شده بود که اگر روزی خودش نباشد، تیام مرد خانه است و می‌تواند خواهر و مادرش را زیر پر و بال خود نگه دارد. در جریان خیزش سراسری سال ۱۴۰۴، شاهزاده رضا پهلوی در ۱۶ دی‌ماه با انتشار پیامی ویدیویی، مردم ایران را به حضوری هماهنگ در شامگاه ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه فراخواندند؛ تیام به این فراخوان پاسخ مثبت داد و در ۱۸ دی‌ماه به جمع معترضان در کرمانشاه، در منطقه‌ی نوبهار، چهارراه گلستان پیوست. او هدف شلیک گلوله‌ی جنگی نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی قرار گرفت. گلوله به ناحیه‌ی قلبش اصابت کرد و جانش را از دست داد. پس از کشته‌شدنش، خانواده‌اش چند روز از سرنوشت او بی‌خبر بودند و در جست‌وجویش بودند چون باور داشتند تیام در بازداشت است. سرانجام پیکر او در پزشکی قانونی توسط خانواده شناسایی شد و در ۲۴ دی‌ماه در آرامستان باغ فردوس به خاک‌سپرده شد. مراسم خاک‌سپاری او تحت نظارت و فشار مأموران امنیتی برگزار شد تا از تجمع مردم جلوگیری شود. مراسم چهلم این جوان هجده‌ساله در حالی برگزار شد که دوستان و آشنایان بسیاری برای یادبود او و همراهی با خانواده‌اش بر مزارش گرد هم آمدند. مردم با مویه‌خوانی سنتی، هلهله‌ی جمعی و سر دادن شعارهایی مانند «این گل پرپر شده، هدیه به میهن شده» یاد و خاطره‌ی او را گرامی داشتند. پس از جان باختن تیام، دوستانش برای زنده نگه داشتن یاد و خاطره‌اش، عکس تیام را روی دستشان تتو کردند.