نەمر فرزین بلالی

فرزین بلالی، جوان ۲۴ ساله‌ای بود که زندگی از همان کودکی با او مهربان نبود. مادرش را در سال‌های نخست زندگی از دست داد و ادامهٔ مسیر را با سختی‌های فراوان پشت سر گذاشت. با این حال، نزدیکانش از او به عنوان جوانی مهربان و دست‌ودل‌باز یاد می‌کنند؛ کسی که با وجود همهٔ کمبودها، هیچ‌گاه از کمک کردن به دیگران دریغ نمی‌کرد و لبخند اطرافیان برایش ارزشمند بود. او در یک موبایل‌فروشی کار می‌کرد و مانند بسیاری از جوانان، مشغول ساختن آینده‌ای بود که آرزو داشت روزی به آن برسد. زندگی روزمره‌اش میان کار، تلاش و امید به فردایی بهتر می‌گذشت؛ آینده‌ای که هرگز فرصت دیدنش را پیدا نکرد. روز ۱۸ دی، هم‌زمان با فراخوانی که از سوی شاهزاده رضا پهلوی برای برگزاری تجمعات اعتراضی منتشر شده بود، فرزین در محدودهٔ هفت‌حوض تهران حضور داشت. در همان روز، او بر اثر شلیک مستقیم گلولهٔ جنگی نیروهای حکومتی به پهلویش هدف قرار گرفت و جان خود را از دست داد. دوستان و آشنایانش می‌گویند فرزین با وجود رنج‌هایی که از کودکی تحمل کرده بود، قلبی بزرگ داشت و با مهربانی و بخشندگی شناخته می‌شد. شاید همین ویژگی باعث شده است که امروز، بیش از هر چیز، تصویر جوانی در ذهن‌ها باقی بماند که سختی‌های زندگی نتوانست انسانیت و سخاوتش را از او بگیرد. فرزین بلالی جوانی بود با آرزوها، خاطرات و آینده‌ای که ناتمام ماند. یاد او برای خانواده، دوستان و کسانی که او را می‌شناختند، یادآور جوانی است که زندگی را با همهٔ دشواری‌هایش ادامه داد، اما در ۱۸ دی، با اصابت گلولهٔ جنگی، فرصت ادامهٔ آن از او گرفته شد. پی‌نوشت: متأسفانه اطلاعات دیگری در مورد محل خاک‌سپاری فرزین در دسترس ما نیست؛ خواهشمندم در صورت داشتن هر گونه اطلاعات موثق از طریق بخش «تماس با ما» در پلتفرم با ما در تماس باشید و اطلاعات تکمیلی را در اختیار نویسنده قرار دهید.