نەمر امیررضا حیدری

امیررضا حیدری، معروف به «سام»، متولد ۱۹ فروردین ۱۳۷۶، جوانی ۲۸ ساله و ساکن تهران بود. باریستا بود و در کنار آن در حوزه خریدوفروش ارز دیجیتال فعالیت می‌کرد. تنها پسر خانواده بود و یک خواهر داشت. نزدیکانش او را جوانی مهربان، خوش‌اخلاق و پرانرژی توصیف می‌کنند؛ کسی که لبخندش از ویژگی‌هایی بود که در یاد اطرافیانش مانده است. سام زندگی را دوست داشت و برای آینده‌اش آرزوهای زیادی داشت. یکی از نزدیکانش پس از جان‌باختنش برای او نوشت: «تو پر از شوق زندگی بودی، کلی آرزوهای قشنگ داشتی، یه قلب بزرگ و مهربون داشتی.» همین چند جمله، تصویری از جوانی می‌دهد که در ۲۸ سالگی، زندگی و آینده‌ای طولانی پیش روی خود می‌دید. ۱۸ دی‌ ۱۴۰۴، در پی فراخوان برای حضور گسترده مردم در خیابان‌ها، اعتراضات در تهران و بسیاری از شهرهای ایران گسترش یافت. امیررضا به نارمک و میدان هفت‌حوض رفت؛ جایی که جمعیت زیادی از معترضان در خیابان‌ها حضور داشتند و نیروهای جمهوری اسلامی به سوی مردم شلیک کردند. امیررضا نیز با شلیک مستقیم گلوله از پشت، از ناحیه کمر مجروح شد. او را به بیمارستان الغدیر منتقل کردند، اما با وجود تلاش پزشکان، شامگاه ۱۹ دی‌ماه جان باخت. در جریان اعتراضات ۱۸ دی، پسرعمویش ماهان حیدری نیز در پاسداران تهران با شلیک گلوله کشته شد. دو پسرعمو در دو نقطه تهران هدف گلوله قرار گرفتند و پیکرهایشان در کنار یک‌دیگر به خاک سپرده شد. مزار امیررضا و ماهان، پس از آن به محل دیدار خانواده‌هایشان تبدیل شد و مراسم چهلم آن دو نیز هم‌زمان در کنار دو مزار برگزار شد. روز اربعین، پدر امیررضا به دیدار آن دو رفت. کنار مزارها ایستاد و به امیررضا و ماهان از روزهایی گفت که پس از رفتن آن‌ها دیگر برای خانواده مانند گذشته نبودند: «بچه‌ها، می‌دونین با رفتن شما، تمام اعیاد ما، عید نوروز و عید قربان و عید فطر، محرم و صفر، کربلا و مکه... همه‌جا و همه روزهای ما به مزار شما ختم می‌شه.» و بعد، رو به دو جوانی که کنار هم به خاک سپرده شده بودند، گفت: «خدا لعنت کنه اون کسی که به شما تیر زد، لعنت کنه اون کسی که دستور شلیک داد و ما رو عزادار کرد.»