Mehran Salimi

Gunned down by Islamic Republic's forces. Described as a vibrant young artist and talented hairstylist, thriving in music production and accessory sales. Friends remembered him as joyful, nature-loving, energetic, and a fiercely loyal companion. Photo on grave reads: Soldier of the Path of Light.

هجدهم دی‌ماه ۱۴۰۴، مهران در حالی که می‌دانست رفتن به خیابان می‌تواند برایش خطرناک باشد، مغازه‌اش را ترک کرد. پیش از رفتن، رو به دوستانش گفته بود: «امشب دیگه شب آخرمه، ازم یه فیلم یادگاری بگیرید.» دوستانش از او خواسته بودند نرود. پاسخ مهران کوتاه بود: «خیلی دوستتون دارم، ولی نمی‌شه. من می‌رم حق‌مون رو پس بگیریم.» او در پیامی صوتی به پارتنرش نیز گفته بود که اگر اتفاقی برایش افتاد، برایش گریه نکند. نزدیکانش می‌گویند مهران بارها گفته بود برای کشورش به خیابان می‌رود و احتمال بازنگشتن را می‌دانست. آن شب، محدوده‌ی بلوار مصلی هشتگرد شاهد تیراندازی بود. بر اساس اطلاعات رسیده از نزدیکانش، مهران با دو گلوله‌ی جنگی، یکی در ناحیه‌ی پا و دیگری در قلب، به‌شدت مجروح شد. او را به بیمارستان جعفر صادق هشتگرد رساندند، اما شدت جراحات فرصت چندانی باقی نگذاشت و همان شب جان باخت. مهران سلیمی، جوانی ۲۷ ساله و ساکن هشتگرد بود؛ آرایشگری که در مغازه‌ی خودش کار می‌کرد و به موسیقی و آواز علاقه داشت. دوستان و نزدیکانش او را جوانی صمیمی و پرانرژی به یاد می‌آورند؛ جوانی که برای کار و زندگی‌اش امیدها و آرزوهایی داشت. مهران مجرد بود؛ جوانی که در کنار حرفه‌اش، آواز می‌خواند و به موسیقی علاقه داشت. شاید هیچ‌کس در آن روز تصور نمی‌کرد مغازه‌ای که محل کار و زندگی روزمره‌ی او بود، به آخرین جایی تبدیل شود که دوستانش صدای او را می‌شنوند. روز بعد، پیکر مهران به خانواده تحویل داده شد و او را در آرامستان جعفر صادق هشتگرد به خاک‌سپردند. بنا بر اطلاعات گزارش‌شده، به خانواده تأکید شده بود که خاک‌سپاری در کوتاه‌ترین زمان و بدون تجمع برگزار شود. خانواده نیز اجازه ندادند مهران با عنوان «شهید بسیجی» معرفی شود. چهلم او در ۲۸ بهمن در هشتگرد برگزار شد؛ مراسمی که جمعیت عظیمی در آن حضور داشتند. مردم هشتگرد بر سر مزارش ایستادند و موسیقی پخش شد. دوستانش با اجرای موسیقی سنتی، ترانه‌ی «مردان خدا» از فروغی را اجرا کردند و نام مهران را با شعارهایی مانند «قسم به خون مهران، ایستاده‌ایم تا پایان» فریاد زدند. در تصاویر و گزارش‌های منتشرشده، پدر مهران همراه با مادرش، با لباس سفید، بر مزار فرزندشان حاضر شدند و گفت: «این عزیز خونش را فدای میهن کرد.» حاضران نیز با شعارهایی مانند «باشرف» و «این گل پرپر شده، هدیه به میهن شده» از او حمایت کردند. پدر مهران در واکنش به انتقادهایی درباره‌ی شیوه‌ی برگزاری مراسم پاسخ داد: «ما غمی نداریم، خشمگینیم!» در همان مراسم، تصنیف «مردان خدا» بر مزار مهران اجرا شد.