Mohammad Goli

Father, resident of Najafabad neighborhood in Tehran. Killed by direct shooting from government forces and hit by war bullet during popular protests. When he saw police officers from Najafabad police station shooting at people from inside the station, he moved with a fire truck towards the entrance of the station to protect protesters. More than 11 bullets hit his body and he died on the spot.

محمد گُلی، شهروندی ایرانی و ساکن محله‌ی نجف‌آباد در تهران، از مردان خانواده و جزو کسانی بود که در موج گسترده‌ی اعتراضات مردمی در ایران در اوایل ژانویه ۲۰۲۶ (دی‌ماه ۱۴۰۴) مشارکت کرد. این اعتراضات که در واکنش به مشکلات اقتصادی، اجتماعی و سرکوب شدید نیروهای امنیتی شکل گرفته بود، به سرعت در بسیاری از شهرهای ایران از جمله تهران به خشونت کشیده شد. در روز ۸ ژانویه ۲۰۲۶، هنگامی که نیروهای حکومتی از داخل کلانتری ناحیه‌ی نجف‌آباد به سمت معترضان شلیک می‌کردند، محمد گُلی که شاهد این تیراندازی خونین بود، تصمیم گرفت به نحوی از جان مردم محافظت کند. او با یک خودروی آتش‌نشانی به سمت ورودی کلانتری حرکت کرد تا با ایجاد سنگر و مانع، مردم را از گلوله‌های مستقیم نیروهای امنیتی دور نگه دارد. در همان صحنه، نیروهای حکومتی با استفاده از سلاح‌های گرم چندین بار به سمت او تیراندازی کردند و بیش از ۱۱ گلوله به بدنش اصابت کرد. نتیجه‌ی این شلیک‌ها، شهادت محمد گُلی در همان محل بود و وی جان خود را در راه دفاع از معترضان و هم‌وطنانش از دست داد. هویت محمد گُلی همراه با شماری دیگر از قربانیان تیراندازی مستقیم نیروهای حکومتی در اعتراضات تهران توسط سازمان حقوق بشری هه‌نگاو تأیید شده و این نهاد گزارش داده که این افراد بدون درگیری مستقیم مسلحانه با نیروهای امنیتی، هدف شلیک مستقیم قرار گرفته‌اند. روایت شهادت محمد گُلی یکی از نمونه‌های فراوانی است که نشان می‌دهد در جریان اعتراضات سراسری، نیروهای حکومتی از مهمات جنگی علیه معترضان غیرمسلح استفاده کردند و بسیاری از کشته‌شدگان، از جمله گُلی، تلاش کردند با اعمال مسالمت‌آمیز یا حمایت از دیگران، در مقابل سرکوب ایستادگی کنند.