Pourya Jafari

جاویدنام پوریا جعفری، ۳۹ ساله، مجرد، ساکن تهران، تورلیدر، فعال حوزه‌ی گردشگری و مدیر برگزارکننده‌ی تورهای مسافرتی با عنوان «پوریا گشت» بود. پوریا سال‌ها به‌عنوان راهنمای رسمی گردشگری در زمینه‌ی تورهای طبیعت‌گردی و تاریخی داخلی و خارجی فعالیت داشت و دوستان و هم‌سفرانش او را فردی پرانرژی، دلسوز و عاشق سفر به یاد می‌آورند. پوریا پیش از خروج از خانه، به مادرش گفته بود: «بعد از عید برام برو خواستگاری.» پوریا در جریان اعتراضات سراسری و فراخوان شاهزاده‌ رضا پهلوی، در روز پنج‌شنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ در شهرری، واقع در جنوب تهران، به دست جمهوری اسلامی و عواملش کشته شد. بر اساس گزارش شاهدان عینی و منابع حقوق‌بشری، پوریا در جریان تجمعات اعتراضی آن روز، هدف حمله‌ی نیروهای سرکوب‌گر قرار گرفت و بر اثر ضربات متعدد و شدید باتوم به ناحیه‌ی پشت سر، صورت و بینی جان باخت. پوریا مدتی پیش از جان‌باختن، در آخرین پست صفحه‌ی شخصی خود نسبت به وضعیت معیشتی مردم و گرانی‌های سرسام‌آور اعتراض کرده و نوشته بود: «نه سرمایه‌داریم، نه دلال… ما فقط می‌خواهیم زندگی کنیم، نه زنده بمانیم. گرانی یعنی شرمندگی پدر، بغض مادر، سکوت سفره، اضطراب فردا… ما اعتراض داریم؛ نه به زندگی، بلکه به این شکل از زندگی.» مراسم خاک‌سپاری‌اش مانند بسیاری دیگر از جان‌باختگان، تحت تدابیر شدید امنیتی و فشارهای نهادهای قضایی و اطلاعاتی برگزار شد. نهادهای امنیتی تحویل پیکر پوریا به خانواده‌اش را به تعویق انداختند و آن را مشروط به اخذ تعهدات سنگین و اجبار به سکوت کردند. در نهایت، پیکرش بدون اجازه‌ی تشییع عمومی، در فضایی کاملاً امنیتی، در ساعات اولیه‌ی صبح و پیش از بیدار شدن شهر، تنها با حضور چندنفره‌ی اعضای درجه‌یک خانواده (پدر و مادر) به خاک سپرده شد. همچنین به نقل از منابع آگاه، نیروهای امنیتی خانواده‌ی جعفری را به‌شدت تهدید کردند که حق برگزاری هیچ‌گونه مراسم سوگواری، ختم یا یادبود علنی در مساجد و تالارها را ندارند و در روزهای بعد نیز با استقرار در اطراف منزل آن‌ها، مانع از تجمع دوستان، فعالان گردشگری و همشهریان برای عرض تسلیت شدند. با این حال، دوستان، همسفران «پوریا گشت» و کاربران در پلتفرم‌هایی مانند اینستاگرام و ایکس (توییتر سابق) با انتشار تصاویر، ویدیوهای سفرهای گذشته و آخرین دست‌نوشته‌های او، یادش را زنده نگه داشتند و مجالس یادبود مجازی گسترده‌ای برپا کردند.