Mohammadreza Seifi

جاویدنام محمدرضا سیفی، متولد سال ۱۳۸۲، جوانی ۲۳ ساله بود که به گفته نزدیکانش در جریان اعتراضات جان خود را از دست داد. او سرباز بود و مانند بسیاری از هم‌نسلانش آرزوها و برنامه‌های زیادی برای آینده داشت. خانواده و دوستانش از او به عنوان جوانی مهربان، اجتماعی، پرانرژی و عاشق زندگی یاد می‌کنند. براساس روایت نزدیکان، محمدرضا در روز ۱۸ دی‌ماه به همراه یکی از نزدیکانش در محل حضور داشت. گفته می‌شود او با مشاهده تعداد اندک مأموران، از دیگران خواست به آن نقطه بیایند. اما دقایقی بعد، هدف شلیک گلوله جنگی ماموران سرکوب جمهوری اسلامی قرار می‌گیرد و دو گلوله جنگی به پهلو و قلب او اصابت می‌کند. براساس همین روایت، محل اصابت گلوله حوالی چهارراه گلزار در گلشهر کرج و روبه‌‌روی بانک ملت بوده است. فردی که همراهش بود بلافاصله او را به بیمارستان البرز رساند، اما بنا بر روایت خانواده، هنگام رسیدن به بیمارستان دیگر علائم حیاتی نداشت. به گفته نزدیکان، کارکنان بیمارستان به همراهانش اعلام کردند که محمدرضا در اتاق عمل است و از آنان خواستند منتظر بمانند. نزدیکانش حدود پنج ساعت در انتظار دریافت خبری از وضعیت او بودند، اما سرانجام خودشان پیکر بی‌جان محمدرضای عزیز را در سردخانه بیمارستان پیدا کردند که به گفته آن‌ها این اتفاق، یکی از تلخ‌ترین و دردناک‌ترین لحظات زندگی آنان بوده است. محمدرضا تنها یک نام در میان هزاران جان‌فدای میهن در دی‌ماه ۱۴۰۴ نیست؛ او نه‌تنها فرزند یک خانواده، بلکه فرزند یک ایران بود و برادر کوچک‌تر یک برادر و فردی مهربان و صمیمی برای اطرافیانش. او علاقه ویژه‌ای به خانواده، تیم فوتبال استقلال، موسیقی، رقص و طبیعت‌گردی داشت. ویدئوهای منتشرشده از او در فضای مجازی، جوانی را نشان می‌دهد که با شور و نشاط زندگی می‌کرد و از بودن در کنار دوستان و خانواده لذت می‌برد. یاد و خاطره جاویدنام محمدرضا سیفی همچنان در دل خانواده، دوستان، همه کسانی که او را می‌شناختند و حتی همه مردم ایران که تا قبل از این شناختی از این جاویدنام نداشتند، زنده است و نامش برای آنان یادآور امید و زندگی است که توسط نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی ناتمام ماند. گفتنی است که راه همه این جاویدنامان ادامه خواهد داشت.