Akbar Jahangiri

جاویدنام اکبر جهانگیری، متولد ۲۰ دی ۱۳۶۷، اهل اصفهان، صافکار و نقاش خودرو، پدر دختری سه‌ساله و چشم‌انتظار تولد فرزند دومش بود. او در حالی که باید سی‌وهفتمین سال‌روز تولدش را در کنار خانواده جشن می‌گرفت، روز ۲۰ دی ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات مردمی در اصفهان هدف شلیک نیروهای حکومتی جمهوری اسلامی قرار گرفت و جان خود را از دست داد. براساس اطلاعات منتشرشده، اکبر جهانگیری در حوالی چهارراه رزمندگان اصفهان هدف گلوله قرار گرفت. گلوله‌ای که به پای او اصابت کرد، سرانجام زندگی مردی را گرفت که تمام دغدغه‌اش تأمین آیندهٔ خانواده و فرزندانش بود. بنا بر گزارش تلویزیون من‌وتو خانوادهٔ او پنج روز پس از کشته‌شدنش، تحت تدابیر شدید امنیتی و فشار نهادهای حکومتی، پیکر عزیزشان را به خاک سپردند. تصاویر و ویدیوهای به‌جامانده از جاویدنام اکبر جهانگیری در کنار دختر خردسالش، امروز روایتگر زندگی پدری مهربان و پرامید است؛ مردی که لبخندهایش در کنار فرزندش اکنون به خاطره‌ای دردناک تبدیل شده است. در یکی از تلخ‌ترین تناقض‌های این رویداد، اکبر در روز تولد ۳۷ سالگی خود کشته شد؛ روزی که می‌توانست سرشار از شادی و امید باشد اما به روزی از سوگ و اندوه برای خانواده‌اش تبدیل شد. ویدیوی رسیده به ایران‌اینترنشنال نشان می‌دهد که بستگان و دوستان اکبر جهانگیری در سالگرد و مراسم یادبود او بر مزارش گرد هم آمده‌اند. در این مراسم، زنی ترانه‌ای را به یاد او می‌خواند؛ ترانه‌ای که بازتاب دلتنگی خانواده‌ای است که همسر، پدر و فرزند خود را از دست داده‌اند. جاویدنام اکبر جهانگیری تنها یکی از کشته‌شدگان و جاویدنامان اعتراضات دی‌ماه نیست؛ او پدری بود که دختر کوچکش اکنون باید بدون حضور او بزرگ شود و فرزندی که فرصت دیدار با پدرش را از او گرفتند. روایت زندگی او یادآور هزینهٔ سنگینی است که بسیاری از خانواده‌های ایرانی در مسیر مطالبهٔ آزادی و حقوق بنیادین خود پرداخته‌اند. یاد و نام فرزند ایران جاویدنام اکبر جهانگیری، پدری که نه تنها قهرمان دخترش بلکه قهرمان وطنش نیز بود و در روز تولدش کشته شد، در حافظهٔ مردم ایران تا همیشه زنده خواهد ماند.