Faezeh Mohammadi Yazdi

فائزه محمدی، متولد سال ۱۳۵۷، مادر دو دختر بود؛ زنی که زندگی‌اش میان مسئولیت مادری، کار حرفه‌ای و علاقه‌اش به طبیعت و آفرود جریان داشت. او به‌عنوان کارشناس کنترل کیفیت فعالیت می‌کرد و اطرافیانش از او به‌عنوان زنی موفق، مستقل و عاشق سفرهای آفرودی یاد می‌کنند. شب نوزدهم اعتراضات در فردیس کرج، زندگی فائزه و خانواده‌اش برای همیشه تغییر کرد. بنا بر روایت شاهدان، او بر اثر اصابت دو گلوله به قلبش از بالای یک ساختمان هدف قرار گرفت و جان خود را از دست داد. همراهانش پیکر او را همان شب به منزل منتقل کردند و صبح روز بعد با خودروی شخصی به آرامستان بی‌بی سکینه کرج بردند؛ جایی که پذیرش پیکر، به گفته نزدیکان، تنها پس از پرداخت مبالغی امکان‌پذیر شد. اما رنج خانواده با جان‌باختن فائزه پایان نیافت. پیکر او سه روز در سردخانه باقی ماند، زیرا مجوز دفن صادر نمی‌شد. خانواده روایت می‌کنند که پس از روزها پیگیری، پرداخت هزینه‌های سنگین و تحمل فشارهای فراوان، ابتدا به آنان اعلام شد که تنها اجازه دارند او را بدون سنگ قبر و بدون برگزاری مراسم در بهشت علی اشتهارد به خاک بسپارند. سرانجام، پس از تلاش بسیار، مجوز دفن در امامزاده حیدر کلاک پایین صادر شد؛ آن هم با خرید قبری که به گفته خانواده، هزینه‌ای حدود ۵۰۰ میلیون تومان در پی داشت. خاک‌سپاری نیز در فضایی امنیتی برگزار شد. تعهد گرفته شد که مراسم بدون هرگونه تجمع یا اقدام اعتراضی برگزار شود. فائزه پیش از هر چیز، مادر دو دختر بود؛ مادری که حضورش به زندگی فرزندانش معنا و آرامش می‌بخشید. امروز، دخترانش باید سال‌های پیش رو را با جای خالی مادری سپری کنند که تکیه‌گاه خانواده‌شان بود. مادری که از آغوش فرزندانش گرفته شد و خانواده‌ای که هنوز بار آن فقدان را هر روز با خود حمل می‌کند.