Sagher Seifollahi-Fard

English teacher, writer, and author identified during the national uprising of Dey month; on 7 Bahman, while returning from work, security forces attempted to arrest her; she resisted and was severely beaten, dying from repeated severe baton blows to the head. Her family was pressured to declare the cause of death as suicide, though the death certificate listed cause of death as 'blunt object trauma to the head.' She held a master's degree in mechanical engineering from Kharazmi University and was buried in Behesht-e Zahra cemetery, Tehran.

ساغر سیف‌اللهی، دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک دانشگاه خوارزمی و یکی از چهره‌های مستعد علمی و ادبی بود؛ دختری که در کنار فرمول‌ها، الگوها و محاسبات پیچیده‌ی مهندسی، با شعر، رمان و داستان زندگی می‌کرد. او جهان عمیق خودش را با کلمات می‌ساخت و با قلم خلاقش تلاش می‌کرد روایتگر دردهای جامعه باشد. او مجموعه داستان کوتاه انتقام دو دلاری را منتشر کرده بود و رمان جدیدش با عنوان پس از دریا در آستانه‌ی انتشار قرار داشت؛ اما افسوس که هرگز فرصت نیافت تا پایان این مسیر ادبی و حاصل زحماتش را به چشم ببیند. ساغر در کنار تحصیل در مقطع تکمیلی، به عنوان معلم زبان انگلیسی نیز فعالیت می‌کرد؛ انسانی دغدغه‌مند و پویا که دانش، هنر، ادبیات و مسئولیت‌های اجتماعی‌اش را گام‌به‌گام در کنار هم پیش می‌برد و به شدت به تاریخ و آینده‌ی میهن خود عشق می‌ورزید. زندگی پر از رویا و امید این دختر جوان روشنفکر، در روز سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۴۰۴، زمانی که محل کار خود را به مقصد خانه ترک می‌کرد، برای همیشه تغییر کرد. او پیش از این و در پی فراخوان عمومی شاهزاده رضا پهلوی که برای روزهای ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه جهت گسترش اعتراضات، شروع اعتصابات ملی و عقب‌نشاندن ماشین سرکوب صادر شده بود، شجاعانه در خیزش سراسری دی‌ماه شرکت کرده بود. ساغر به دلیل همین حضور آزادی‌خواهانه در تجمعات، توسط نهادهای اطلاعاتی شناسایی شده بود. در همان روز ۷ بهمن‌ماه، در محدوده‌ی خیابان ری (شاه‌عبدالعظیم در شهرری)، مأموران لباس‌شخصی و نیروهای امنیتی و سرکوبگر جمهوری اسلامی به قصد بازداشت به سمت او هجوم بردند. ساغر در برابر این بازداشت خودسرانه و خشونت‌آمیز ایستادگی و مقاومت کرد. در پی این ایستادگی، مأموران حکومتی او را به شدت و بی‌رحمانه مورد ضرب‌وشتم قرار دادند و ضربات متعدد و سنگین باتوم را به ناحیه‌ی سر او وارد کردند که همین ضربات وحشیانه منجر به آسیب شدید مغزی و جان‌باختن او در همان صحنه شد. پس از جاویدنام شدن ساغر، نهادهای سرکوبگر پیکر او را نگه داشتند و خانواده‌اش را تحت فشارهای شدید روانی و امنیتی قرار دادند تا علت واقعی مرگ او را کتمان کرده و در رسانه‌ها اعلام کنند که او دست به خودکشی زده است. با این حال، خانواده‌ی ساغر شجاعانه تن به این سناریوسازی دروغین ندادند و اعلام کردند که در گزارش رسمی پزشکی قانونی و گواهی فوت علت اصلی مرگ صراحتاً برخورد جسم سخت به سر ثبت شده است که سندی آشکار بر جنایت رخ‌داده بود. پیکر بی‌جان ساغر سیف‌اللهی سرانجام پس از ایستادگی خانواده تحویل گرفته شد و در آرامستان بهشت زهرای تهران در آغوش خاک آرام گرفت. جان‌باختن مظلومانه ساغر موجی از خشم و انزجار را در جامعه‌ی دانشگاهی ایجاد کرد. در پی اعتراض به ضرب‌وشتم مأموران و برخوردهای خونین با معترضان، جمعی از دانشجویان دانشگاه خوارزمی تهران شجاعانه در محوطه‌ی دانشگاه دست به تجمع زدند. آن‌ها با فریاد زدن نام ساغر و طنین‌انداز کردن شعار «قسم به خون ساغر، ایستاده‌ایم تا آخر» و ایستادگی در برابر حراست، یاد این دانشجوی دغدغه‌مند را زنده نگه داشتند. ساغر قرار بود فصل‌های بعدی زندگی، کتاب‌ها و آرزوهای بزرگش را بنویسد… اما آن رویاها با باتوم سرکوب‌گران ناتمام ماندند. اکنون تنها نام و قصه‌ی ایستادگی او به یادگار مانده است تا ما با روایتگری خود نگذاریم هرگز فراموش شود.