Mohsen Sharif Kazemi

محسن شریف‌کاظمی از کارکنان آموزش‌وپرورش و مدیر دبیرستان نیک‌نام در فردیس کرج بود؛ مردی که سال‌های زندگی‌اش در راه آموزش گذشت. مدرسه برای او تنها محل کار نبود، بلکه بخشی از هویت و زندگی‌اش بود. شاگردان و همکارانش از او به‌عنوان مدیری آرام، خوش‌برخورد و مسئولیت‌پذیر یاد می‌کنند؛ کسی که تلاش داشت مدرسه را به فضایی امن، صمیمی و امیدبخش برای نوجوانان تبدیل کند. ۱۸ دی‌ ۱۴۰۴، هم‌زمان با اعتراضات مردمی در کرج، محسن شریف‌کاظمی در محدوده خیابان هشتم فردیس هدف شلیک مستقیم نیروهای حکومتی قرار گرفت. گلوله به زانوی او اصابت کرد، اما خون‌ریزی شدید، جانش را گرفت. براساس گزارش‌های منتشرشده، او در حالی جان باخت که هیچ‌یک از مراکز درمانی فردیس حاضر به پذیرش و درمانش نشدند. پیکر او بعدها در آرامستان بهشت رضوان کرج به خاک سپرده شد. آن‌چه از محسن شریف‌کاظمی باقی مانده، ویدیوهای کوتاهی است که از او در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده، تصویری متفاوت از یک مدیر مدرسه؛ گاهی در کنار دانش‌آموزانش با لبخند و شوخی و گاهی در جشن تولدی که شاگردانش برایش گرفته بودند. در این تصاویر، بیش از هر چیز، رابطه‌ای انسانی میان یک معلم و شاگردانش دیده می‌شود؛ رابطه‌ای که بر احترام، اعتماد و صمیمیت بنا شده بود. مرگ او تنها خانواده‌اش را داغ‌دار نکرد. مدرسه، یکی از چهره‌های تأثیرگذار خود را از دست داد و دانش‌آموزانش، انسانی را که بخشی از خاطرات سال‌های نوجوانی‌شان با حضور او شکل گرفته بود. مردی که سال‌ها کوشید آینده نسل جوان را در کلاس و مدرسه بسازد، سرانجام در خیابان و در میانه اعتراضات مردمی، زندگی خود را از دست داد؛ سرنوشتی تلخ که نام او را در کنار دیگر جان‌باختگان ۱۸ دی‌ماه ثبت کرد.