Khadijeh (Mahsa) Sharafloui Zagheh

مهسا شرفلوی زاغه، زن ۳۹ ساله تُرک، متأهل و مادر دو کودک، روز جمعه ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ در جریان خیزش سراسری دی‌ماه و اعتراضات مردمی در قلعه حسن‌خان تهران با اصابت گلوله جنگی به گونه‌اش کشته شد. او یکی از شهروندان عادی بود که در میان اعتراضات خیابانی هدف تیراندازی مستقیم نیروهای امنیتی قرار گرفت؛ اعتراضاتی که با سرکوب گسترده، بازداشت‌های فله‌ای و شلیک مستقیم به معترضان همراه بود. مهسا، مادر دو فرزند و همسری دلسوز، زندگی ساده و آرامی در خانه و خانواده داشت. دستان پر مهر و قلبی که بی‌وقفه برای فرزندانش می‌تپید، تمام چیزی بود که هویت او را می‌ساخت اما گلوله‌ای که در خیابان شلیک شد، همه چیز را از او و خانواده‌اش گرفت؛ زندگی‌ای که می‌توانست سال‌ها ادامه داشته باشد، ناگهان قطع شد. نام مهسا، حالا در دل تهران و در حافظه‌ی جمعی باقی مانده است؛ در نگاه کودکانی که دیگر مادرشان را لمس نمی‌کنند، در خاطره‌ی همسری که روزها و شب‌هایش با یاد او گره خورده، و در هر لحظه‌ای که یاد عشق و شجاعت او زنده می‌شود. او نمادی از زنانی شد که زندگی، خانواده و آینده خود را در راه عدالت و آزادی در معرض خطر قرار دادند. مهسا، زن ۳۹ ساله‌ای که زندگی‌اش در دل خانواده می‌درخشید، نشان داد که حتی در سکوت خانه، زن می‌تواند ایستاده و پرقدرت باشد اما گلوله‌ی سرکوبگران حکومت، قصه‌ی او را به ناگهان قطع کرد و یادآور شد که آزادی و زندگی بسیاری هنوز در معرض تهدید است. داستان خدیجه، روایت زنی است که خیلی زود از میان ما رفت، اما مهر، عشق و شجاعتش برای همیشه در یادها باقی خواهد ماند و الهام‌بخش ادامه‌ی مبارزه برای کرامت و عدالت خواهد شد.