Maryam Salehi Siyavashani

Maryam Salehi Siyavoshani and her husband, Majid Salehi Siyavoshani, were shot in the Tehranpars district of eastern Tehran on the night of Thursday, 8 January 2026, during nationwide anti-government protests, according to Iran International. The outlet reported that Maryam died at the scene, while Majid, who threw himself over his wife’s body to shield her, was critically wounded and died in hospital the following day. His family later retrieved his body from the Kahrizak forensic center, and the couple’s funeral was held at Tehran’s Behesht-e Zahra cemetery on 11 January. The Human Rights Activists News Agency (HRANA) lists both as confirmed protest-related deaths, and Iran Human Rights (IHRNGO) records them as killed in Tehran on 8 January.

مریم صالحی سیاوشانی؛ ۳۵ ساله، آرایشگری پرتلاش، زنی شاد و عاشق زندگی که با امید و پشتکار برای ساختن آینده‌ای بهتر تلاش می‌کرد و در کنار همسرش، روزهای زندگی را با مهر و همراهی سپری می‌کرد. مریم اصالتاً اهل روستای سیاوشان از توابع شهرستان آشتیان بود. او و مجید، زندگی مشترک‌شان را با عشق و امید به آینده‌ای روشن آغاز کرده بودند. زوجی که دل‌بستگی‌شان به هم، در روزهای عادی زندگی شکل گرفته بود و در سخت‌ترین لحظه‌ها خود را نشان داد. مریم و مجید، مانند هزاران ایرانی دیگر، در شامگاه ۱۸ دی‌ماه در اعتراضات مردمی در تهرانپارس حضور داشتند؛ روزی که خیابان‌های تهران شاهد حضور مردمی بود که برای خواسته‌ها و باورهایشان به میدان آمده بودند. در جریان تیراندازی نیروهای سرکوب، مریم هدف گلوله قرار گرفت و بر زمین افتاد. مجید با دیدن همسرش، بی‌درنگ پیکر خود را برای نجات مریم، سپر گلوله‌های بعدی کرد. اما تیرها به او اصابت کردند و مجید نیز زخمی شد. مریم همان‌جا جان سپرد و مجید، پس از انتقال به بیمارستان، یک روز بعد بر اثر شدت جراحات از دنیا رفت. زوجی که زندگی را در کنار یک‌دیگر آغاز کرده بودند، تنها با یک روز فاصله، به سرنوشتی مشترک رسیدند. پیکر مریم و مجید در ۲۱ دی‌ماه، در قطعه ۲۱۵ بهشت زهرا در تهران، در کنار یک‌دیگر به خاک سپرده شد؛ پایانی تلخ برای عشقی که هنوز فصل‌های بسیاری برای نوشتن داشت. عشقی که می‌توانست سال‌های زیادی در کنار شادی‌ها، امیدها و خاطرات مشترک‌شان ادامه پیدا کند، اما در میانه‌ی راه، با خشونتی بی‌رحمانه متوقف شد. داستان مریم و مجید، گواه آن است که گلوله می‌تواند جان را بگیرد، اما توان گسستن پیوندی را که با عشق بسته شده است، ندارد. نام مریم صالحی سیاوشانی و مجید صالحی سیاوشانی، در حافظه‌ی این سرزمین و در قلب عزیزانشان زنده خواهد ماند؛ قصه‌ی دو انسانی که عشق و همراهی را نه فقط در روزهای آرام زندگی، بلکه در دشوارترین لحظه‌ها نیز معنا کردند.