Navid Nouri

دوستان نوید نوری او را جوانی خوش‌برخورد، مهربان و همیشه خندان توصیف می‌کنند. از آن آدم‌هایی بود که حضورش جمع را گرم می‌کرد و برای دور هم بودن، بهانه می‌ساخت. گاهی یک تماس یا یک پیشنهاد ساده از طرف نوید کافی بود تا جمع‌شان دوباره شکل بگیرد. هر وقت یکی از دوستانش به کمک یا دلگرمی نیاز داشت، نوید از نخستین کسانی بود که کنارش می‌ایستاد؛ تکیه‌گاهی که دیگران روی همراهی‌اش حساب می‌کردند و حضورش به جمع دوستان آرامش و صمیمیت می‌بخشید. در خانه هم با اینکه فرزند آخر خانواده بود، بیش از همه هوای پدر، مادر و دیگر اعضای خانواده را داشت. نوید، متولد اول اسفند ۱۳۸۰، جوانی ۲۴ ساله و اهل رستم‌آباد گیلان بود. او دانشجوی سال آخر رشته حسابداری بود و در شهرش مغازه موبایل‌فروشی داشت و تعمیرات تخصصی تلفن همراه انجام می‌داد. ورزش بخش مهمی از زندگی‌اش بود؛ بدنسازی را به‌طور جدی دنبال می‌کرد و علاوه بر آن، داور فوتبال در سطح استان گیلان نیز بود. شامگاه ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات مردمی، نوید در محدوده اطراف مسجد جامع رستم‌آباد حضور داشت. به گفته شاهدان عینی، با آغاز تیراندازی، تلاش می‌کرد مردم را به محل‌های امن هدایت کند و به مجروحانی که با ساچمه هدف قرار گرفته بودند کمک برساند. دوستانش روایت کرده‌اند که پس از اصابت گلوله نیز، به دلیل توان جسمی بالایش، در تلاش بود که دیگران را نگران نکند و می‌گفت: «چیزی نیست، نگران نباشید؛ گلوله واقعی نیست، مشقیه.» اما هرچه جلوتر رفت، درد شدت گرفت. دیگر توان راه رفتن نداشت و کنار خیابان، روی سکویی نشست. با ادامه تیراندازی، مردم برای نجات جان خود از محل دور شدند. نوید که نزدیک شدن نیروهای حکومتی را دیده بود، پیراهنش را روی صورتش کشید و بی‌حرکت ماند. نیروها پس از رسیدن، با لگد و فحاشی او را هدف قرار دادند و محل را ترک کردند. دقایقی بعد، دو رهگذر که از آنجا عبور می‌کردند، با زحمت پیکر نیمه‌جان نوید را داخل خودرو گذاشتند. در راه، یکی از آن‌ها او را شناخت و مسیرشان را به سمت خانه یکی از بستگان نوید تغییر داد. خانواده با شتاب خود را به آنجا رساندند تا او را به بیمارستان منتقل کنند، اما نوید در مسیر دیگر تاب نیاورد و در آغوش مادرش جان باخت. پس از جان‌باختن نوید، خانواده‌اش نیز از فشارهای امنیتی در امان نماندند. در روز خاک‌سپاری، نهادهای امنیتی آنان را به‌شدت تهدید کردند و هشدار دادند که هرگونه اعتراض یا اطلاع‌رسانی با برخورد شدید روبه‌رو خواهد شد. چهل روز بعد، خانواده، دوستان و نزدیکانش برای برگزاری مراسم چهلم گرد هم آمدند؛ مراسمی که هم‌زمان با سالروز تولد نوید بود. روزی که در سال‌های قبل بهانه‌ای برای شادی و دور هم جمع شدن خانواده و دوستانش بود، این بار به روزی برای یاد کردن از او و سوگواری تبدیل شد.