Saman Del-Aram

37-year-old accountant and technology park employee from Shiraz, living in Tehran. Shot directly by government suppression forces in front of his wife's eyes during protests. His body was returned to the family three days later and buried in Damavand.

در لحظه‌ای که شلیک صورت گرفت، همسرش در فاصله‌ای کمتر از یک قدم کنار او ایستاده بود. شاهد عینی می‌گوید سامان از ناحیه پهلو و ریه هدف قرار گرفت و همان‌جا جان باخت. همسرش روایت کرده که تنها چندثانیه پیش از افتادن، سامان سرش را به سمت او برگرداند و نامش را صدا زد؛ لحظه‌ای که با خون‌آلود شدن دهان و فرو ریختن بدنش بر زمین پایان یافت. مردم حاضر تلاش کردند او را به درمانگاه برسانند، اما اعلام شد که در دم جان سپرده است. پیکر سامان یک روز در خانه نگه داشته شد و سپس به پزشکی قانونی تحویل داده شد. خانواده می‌گویند جسد بدون شست‌وشو به آنان بازگردانده شد و خودشان او را غسل دادند و در دماوند به خاک سپردند. همسر سامان، که شاهد تمام لحظات پایانی زندگی او بوده، روایت کرده که چگونه چشمانش را پس از جان‌باختن بست؛ روایتی که نشان‌دهنده عمق رنج و آسیب روانی واردشده به بازماندگان است. این واقعه، مطابق با اصول حقوق بشری، نمونه‌ای از سلب خودسرانه حق حیات و به‌کارگیری نیروی مرگبار علیه شهروندان غیرمسلح تلقی می‌شود؛ مواردی که در اسناد بین‌المللی از جمله میثاق حقوق مدنی و سیاسی ممنوع شده‌اند. همچنین تجربه همسر و خانواده سامان، یادآور اهمیت حمایت روانی، حق دانستن حقیقت، و حق دادخواهی برای بازماندگان است. سامان دل‌آرام اکنون در حافظه خانواده‌اش و در روایت‌هایی که از او باقی مانده، به عنوان پدری مهربان، برای دختر پنج‌ساله و پسر یازده‌ساله‌اش، مردی آرام و انسانی بی‌دفاع که قربانی خشونت حکومت شد، زنده مانده است.