Masoud Pirmoradian

مسعود پیرمرادیان، بازنشسته ۶۷ ساله ذوب‌آهن اصفهان، از داوطلبان دوران جنگ ایران و عراق بود که سال‌ها پیش برای حضور در جبهه‌های جنگ راهی مناطق عملیاتی شده بود. نزدیکانش می‌گویند او تعلق خاطر عمیقی به ایران داشت و مفهوم میهن‌دوستی برایش تنها یک شعار نبود، بلکه بخشی از هویت و زندگی‌اش به شمار می‌رفت. به گفته خانواده‌اش، او در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی، با وجود آسیب‌دیدگی ناشی از گاز اشک‌آور در در تجمعات اعتراضی حضور یافت. آنان می‌گویند که او در پاسخ به فراخوان‌های منتشرشده از سوی شاهزاده رضا پهلوی در این تجمعات شرکت کرده بود و شعار «جاوید شاه» سر می‌داد؛ شعاری که از نگاه او بیانگر امید به آینده‌ای باثبات، آزاد و آباد برای ایران بود. خانواده و دوستانش می‌گویند مسعود پیرمرادیان، با وجود باورهای مذهبی، از حامیان خاندان پهلوی بود و از خاطره دیدار با فرح پهلوی در نوجوانی با علاقه یاد می‌کرد. به گفته نزدیکانش، وی رضا پهلوی را گزینه‌ای مناسب برای آینده سیاسی ایران می‌دانست. بنابر روایت اطرافیان، او با وجود داشتن امکان اقامت در کانادا، تصمیم گرفته بود در ایران بماند؛ تصمیمی که خانواده‌اش آن را نشانه دل‌بستگی عمیق او به کشورش توصیف می‌کنند. آنان تأکید دارند که انگیزه حضور او در اعتراضات، بیشتر ناشی از دغدغه آینده ایران و نسل‌های بعدی بوده است. بر اساس گفته‌های خانواده و همراهانش، مسعود پیرمرادیان در جریان تجمعات ۱۹ دی در پردیس تهران بر اثر اصابت گلوله به ناحیه قلب جان خود را از دست داد. جزئیات دقیق و مستقل درباره نحوه کشته‌شدن او تاکنون به‌طور رسمی و بی‌طرفانه تأیید نشده است. خانواده و دوستان او معتقدند نامش در کنار دیگر جان‌باختگان اعتراضات سال‌های اخیر در حافظه جمعی ایرانیان باقی خواهد ماند؛ افرادی که به باور آنان، در راه آرمان‌ها و آینده‌ای بهتر برای ایران جان خود را از دست داده‌اند. آنان از او به عنوان فردی یاد می‌کنند که تا پایان زندگی، امید به آینده‌ای آزادتر برای ایران را حفظ کرده بود.