Mahsan Jahani

Mahsan Jahani (مهسان جهانی), 20, from Bandar Anzali, Gilan, was shot during protests in Rasht on 8 January 2026 (18 Dey 1404). She fell into a coma from the gunshot wound, remained in critical condition for several weeks while hospitalized, and died on 2 February 2026 (13 Bahman 1404). Human rights monitoring sources, including a report first attributed to Hirkani and later confirmed by HRANA, documented her case as a direct shooting during the protests in Rasht. She was originally from Bandar Anzali and was 20 years old (born 2006). No further publicly verified details about her occupation, education, family, or other personal biography have been identified in available reports from HRANA-linked sources, Hengaw, Iran International, or related monitoring platforms. The Crimson Winter report (HRANA, covering the early phase of the protests) lists numerous verified deaths in Rasht and Gilan but does not include her name, consistent with her later date of death.

مهسان جهانی، دختر جوان بیست‌ساله و اهل بندر انزلی در استان گیلان، متولد سال ۱۳۸۴ بود. او دانشجویی جوان بود؛ از نسلی که در سال‌های اخیر، سهم بزرگی از اعتراض، مطالبه‌ی آزادی و ایستادگی در برابر سرکوب را بر دوش کشیده بود. پنج‌شنبه، هجدهم دی‌ماه ۱۴۰۴، رشت یکی از خونین‌ترین روزهای خود را پشت سر می‌گذاشت. از بازار رشت تا خیابان‌ها و محله‌های اطراف، تجمع‌های اعتراضی شکل گرفته بود و نیروهای حکومتی برای سرکوب مردم به خیابان‌ها آمده بودند. گزارش‌ها از استفاده‌ی گسترده از گاز اشک‌آور و شلیک مستقیم به سوی معترضان حکایت داشت؛ روزی که بعدها نام آن در حافظه‌ی مردم گیلان، در کنار سرکوب خونین اعتراضات ثبت شد. مهسان نیز در آن روز در شهر رشت حضور داشت. او در جریان اعتراضات، در محدوده‌ی مهدیه و مناطق اطراف بازار و مه‌پاره، هدف شلیک مأموران سرکوب‌گر قرار گرفت. بنا بر اظهاراتی، هنگام عقب‌نشینی معترضان، از پشت سر و از فاصله‌ی نزدیک هدف شلیک مستقیم تفنگ ساچمه‌ای قرار گرفت. اصابت تعداد زیادی ساچمه به ناحیه‌ی حساس جمجمه و پشت سر، باعث شد بلافاصله بیهوش شود و بر زمین بیفتد. او را به بیمارستان پورسینای رشت منتقل کردند و به علت آسیب شدید مغزی، در بخش مراقبت‌های ویژه‌ی (ICU) بستری شد. مهسان به کما رفت. روزها گذشت و وضعیت او همچنان بحرانی باقی ماند. آسیب ناشی از اصابت گلوله چنان شدید بود که امید به بازگشت او هر روز کمتر می‌شد. او هفته‌ها میان زندگی و مرگ جنگید؛ در سکوت اتاق بیمارستان، دور از خیابان‌هایی که در آن برای اعتراض حضور یافته بود. اما سرانجام، بدن جوان او تاب نیاورد. در روز سیزدهم بهمن‌ماه ۱۴۰۴، بر اثر شدت جراحات ناشی از شلیک مستقیم جان باخت. نهادهای امنیتی برای تحویل پیکر، شرط سکوت رسانه‌ای و عدم برگزاری مراسم عمومی را تعیین کردند. اصرار بر دفن شبانه یا تحت نظارت شدید مأموران در یکی از آرامستان‌های بومی، در بندر انزلی یا رشت، از جمله فشارهای اعمال‌شده بود تا از تبدیل شدن مراسم خاک‌سپاری به تجمع اعتراضی جلوگیری شود. در نهایت، با وجود تلاش برای پنهان نگه داشتن این واقعه، هویت و تصویر او در شبکه‌های اجتماعی بازتاب گسترده‌ای یافت و نامش در کنار دیگر جان‌باختگان استان گیلان ماندگار شد.