Behrouz Beigdeli

بهروز بیگدلی، جوان ۳۲ سالهٔ اهل اصفهان بود. بهروز به همراه برادرش در زمینهٔ صافکاری بدون رنگ خودرو (PDR) فعالیت می‌کرد. او در میان دوستان و آشنایانش به عنوان رانندهٔ حرفه‌ای آفرود شناخته می‌شد. او چهره‌ای شناخته‌شده در مسابقات رمل‌نوردی اصفهان بود و با خودروی پاترول آبی‌رنگش که علاقه‌ای ویژه به آن داشت، در این رقابت‌ها شرکت می‌کرد. بهروز به دلیل مهارتش در عبور از تپه‌های شنی، انتخاب مسیر مناسب، مدیریت زمان و کنترل خودرو در شرایط دشوار کویری شناخته می‌شد. او در برنامه‌ها و رقابت‌های آفرود سال‌های زیادی شرکت کرده بود و در میان جامعهٔ آفرودسواران از احترام و محبوبیت ویژه‌ای برخوردار بود. بهروز در این مسابقات علاوه بر حضور به عنوان راننده، به عنوان کاپیتان و مسئول فنی نیز فعالیت می‌کرد و تجربه و دانش خود را در اختیار دیگر اعضای تیم قرار می‌داد. عشق او به آفرود و طبیعت‌گردی، بخش مهمی از زندگی‌اش را تشکیل می‌داد و بسیاری از دوستانش او را با پاترول آبی‌رنگش و حضور پرشور در کویرها و مسیرهای رملی به یاد می‌آورند. خواهر بهروز در صفحهٔ اینستاگرامش ویدئویی از سفر دوازده‌روزهٔ برادرش منتشر کرد. او در مورد برادرش نوشت: «بهروز امسال برای تولدش تمام وسیله‌های کمپشو جمع کرد دست خودشو گرفت و خودشو برد سفر، به مدت ۱۲ روز شمال بود… با پاترول آبی قشنگش. وقتی برگشت خیلی حالش خوب بود، خیلی بهش خوش گذشته بود. هر سری که همدیگرو می‌دیدیم یه تیکه از سفرشو واسم تعریف می‌کرد، منم مشتاق به خاطراتش و تجربه‌هاش گوش می‌دادم، هم واسم جالب بود هم واسم عجیب… با خودم می‌گفتم چجوری یه نفر می‌تونه تنهایی بره شمال کمپ کنه ۱۲ روز، آدم عجیبی بود خب! خودش با موبایلش کلی تولید محتوا کرده بود، وقتی رسید اصفهان همه فیلم و عکساشو واسم فرستاد. گفت آجی واسم ادیت بزن، می‌خوام بزارم تو پیجم. این ویدئو رو واسش درست کردم فرستادم واسش، کلی ذوق کرد، تشکر کرد ازم. بهش گفتم آجی دستت خیلی می‌لرزه تو فیلم‌ها، سری بعدی دستتو بزار زیر اون یکی دستت که لرزش دستتو بگیره.» برادر بهروز، بهرنگ بیگدلی، نیز بارها در صفحهٔ اینستاگرام خود از دل‌تنگی و اندوهش نوشت. او در یکی از پست‌هایش عکسی از ساعت بهروز را منتشر کرد؛ ساعتی که به گفتهٔ او، آخرین بار خود بهروز آن را برای بستن به مچ دستش انتخاب کرده بود. بهرنگ در متنی سرشار از اندوه خطاب به برادرش نوشت: «امشب ساعتتو واسم آوردن؛ ساعتی که برای آخرین بار انتخابش کردی که ببندی روی مچ قشنگت... ساعت خونیه. بهروز به همین خونت قسم می‌خورم که تا لحظه‌ای که زنده‌ام، تا لحظه‌ای که نفس می‌کشم، از خونی که به ناحق از تو توی اون کوچه لعنتی ریخته‌شد می‌گم، قسم می‌خورم که از خونت نمی‌گذرم.» بهروز بیگدلی در جریان اعتراضات ۱۹ دی‌ماه در بهارستان، همراه با دوست چندین‌ساله‌اش، علیرضا موسوی‌نور که در شبکهٔ اجتماعی ایکس به «دراکولای غمگین» معروف است، در میدان ولی‌عصر حضور داشت. بنا بر گزارش‌ها، هر دو در جریان تیراندازی نیروهای حکومتی هدف گلوله قرار گرفتند. بهروز بر اثر اصابت دو گلوله به سینه‌اش جان خود را از دست داد. شاهدان عینی گفته‌اند که او در آخرین لحظات زندگی‌اش هنوز هوشیار بود و تلاش می‌کرد نفس بکشد و چیزی بگوید، اما شدت جراحات به او مجال نداد. دقایقی بعد، این جوان ۳۲ ساله جان باخت و خانواده، دوستان و جامعهٔ آفرود اصفهان را در سوگی عمیق فرو برد. کشته شدن بهروز و دوستش علیرضا موسوی‌نور، که سال‌ها با یک‌دیگر رفاقت داشتند، از رخدادهای تلخ آن روز در بهارستان بود؛ دو دوستی که در کنار یک‌دیگر در اعتراضات حضور داشتند و در همان روز جان خود را از دست دادند. در آستانهٔ چهلمین روز جان‌باختن بهروز، خواهرش با انتشار متنی در اینستاگرام از مردم برای حضور در مراسم چهلم او دعوت کرد. او در بخشی از این نوشته، بهروز را «پارهٔ تن» خانواده خواند و نوشت: «مردم شریف ایران درود. نزدیک به چهل روز از رفتن برادرم در راه وطن می‌گذره، برادری که برای من و خانوادم خیلی عزیز بود و هست، پارهٔ تن ما بود و برای مردم شریف و با معرفت. در این مدت محبت و همدردی شما بزرگ‌ترین دلگرمی برای ما بود. پررنگ‌تر شدن شما تو زندگی ما باعث شد دوباره بفهمیم اتحاد مردم ما چقد بزرگه. حالا به رسم سپاس از این همراهی‌ها و برای زنده نگه داشتن یاد برادر عزیزمان و همه جاویدنام‌های این وطن از شما دعوت می‌کنم در مراسم چهلم کنار ما باشید و یادشان را گرامی بداریم. زمان: پنجشنبه ۳۰ بهمن ساعت ۱۴ الی ۱۷، مکان: اصفهان، باغ رضوان، قطعه ۸۰، بوستان ۶.» براساس ویدئویی که بهرنگ بیگدلی، برادر بهروز، در اینستاگرام منتشر کرد، مراسم چهلم این جاویدنام با حضور پرشمار مردم، خانواده، دوستان و هم‌رزمان او در جامعهٔ آفرود برگزار شد. مزار بهروز در آن روز غرق در گل بود و حاضران با اهدای گل و ادای احترام، یادش را گرامی داشتند. مادر بهروز که از دوری فرزندش بی‌تاب بود، در کنار دیگر اعضای خانواده در مراسم حضور داشت و صحنه‌های دردناکی از سوگواری او در ویدئوها ثبت شده است. خواهران او در حالی که عکس بهروز را در دست گرفته بودند، با کِل زدن و حرکاتی نمادین، تلاش کردند یاد و نام برادرشان را آن‌گونه که شایستهٔ زندگی و شخصیتش می‌دانستند گرامی بدارند. این صحنه‌ها در کنار اشک‌ها و سوگواری خانواده، تصویری از عشق عمیق خواهران به برادری بود که از دست داده بودند؛ برادری که حالا تنها عکس‌ها، خاطرات و یادش برای آنان به جا مانده بود. حاضران با دست زدن، پخش گل و به پرواز درآوردن بادکنک‌های آبی، یاد این جوان ۳۲ ساله را زنده نگه داشتند. دختردایی خردسال او نیز در میان حاضران حضور داشت. در ویدئوهای منتشرشده از این مراسم، او با صدایی بلند و در میان جمعیت شعار می‌داد: «توپ، تانک، مسلسل، دیگر اثر ندارد؛ به مادرم بگویید دیگر پسر ندارد.» فریادهای این کودک در کنار اندوه و اشک حاضران، به یکی از تأثیرگذارترین صحنه‌های مراسم تبدیل شده بود. در میان جمعیت، بسیاری از دوستان بهروز که سال‌ها در برنامه‌ها و مسابقات آفرود همراه او بودند نیز حضور داشتند. آن‌ها با خودروهای آفرود خود در مراسم شرکت کرده بودند و پاترول آبی‌رنگ بهروز، خودرویی که به نوعی با نام او گره خورده بود، نیز در میان حاضران دیده می‌شد. دوستانش با چشمانی اشک‌بار و در حالی که از خاطرات و رفاقت‌هایشان با او سخن می‌گفتند، یادش را گرامی داشتند. حضور پرشمار آفرودسواران در این مراسم، نشان‌دهندهٔ جایگاه ویژهٔ بهروز در میان دوستان و جامعهٔ آفرود اصفهان بود؛ جامعه‌ای که یکی از شناخته‌شده‌ترین و محبوب‌ترین اعضای خود را از دست داده بود. هم‌زمان با چهلمین روز جان‌باختن او، جمعی از دوستان و همراهان او در جامعهٔ آفرود، برای گرامی‌داشت یادش راهی کویر ورزنه شدند. آن‌ها پاترول آبی‌رنگ بهروز را، که سال‌ها با آن در برنامه‌ها و مسابقات آفرود حضور داشت و علاقهٔ ویژه‌ای به آن داشت، به دل کویر بردند و با وسایل و تجهیزات شخصی بهروز کمپ برپا کردند. دوستانش در فضایی آکنده از دلتنگی و خاطره، گرد هم آمدند و یاد رفیقی را گرامی داشتند که سال‌ها در مسیرهای کویری و جاده‌های ناهموار همراه‌شان بود. تصاویر و ویدئوهای منتشرشده از این گردهمایی، پاترول آبی بهروز را در میان خودروهای آفرود دیگر نشان می‌داد؛ خودرویی که برای بسیاری از دوستانش یادآور حضور پرانرژی و لبخندهای همیشگی او بود. کامنت‌های دوستان در مورد بهروز بیگدلی و علیرضا موسوی‌نور در اینستاگرام: «آن دو دوستانی بسیار صمیمی بودند و بیشتر اوقات خود را در کنار یکدیگر سپری می‌کردند. محل جان‌باختن آن‌ها در محدودهٔ میدان ولی‌عصر، خیابان الفت و کوچهٔ دوم، حوالی کافه آشوب عنوان شده است.» «جونشونو واسه همدیگه فدا می‌کردن؛ علیرضا فدای بهروز شد.» در یکی از برنامه‌هایی که مراد ویسی در آن نام جاویدنام‌های ایران را می‌خواند، هنگام اعلام نام بهروز بیگدلی گفت: «عزیز شماره ۱۳۶ ایران، فرزند ایران و جان‌فدای میهن؛ جاویدنام بهروز بیگدلی، ۳۲ ساله، ۱۹ دی، بهارستان اصفهان عزیز...»