Mohammad Mehdi KhanMohammadi

محمدمهدی، متولد ۱۵ دی ۱۳۸۵ و ساکن کرج، تنها سه روز از نوزدهمین سالروز تولدش گذشته بود که در شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات مردمی در فردیس کرج، با شلیک مستقیم نیروهای حکومتی جان باخت. محمدمهدی جلوبندی‌ساز بود. دوستان و همکارانش می‌گویند با وجود سن کم، کارش را خوب بلد بود و آرزو داشت روزی مغازه خودش را داشته باشد. اما تا آن روز، برای تأمین هزینه‌هایش به‌عنوان پیک موتوری اسنپ‌فود کار می‌کرد. خواهرش از زمانی که محمدمهدی تنها چهل روز داشت، او را مانند فرزند خودش بزرگ کرده بود. محمدمهدی کوچک‌ترین فرزند خانواده بود و زیر مراقبت‌های مادرانه‌ی خواهرش قد کشید؛ رابطه‌ای نزدیک که تا آخرین شب زندگی او ادامه داشت. شب ۱۸ دی محمدمهدی سر کار نرفت و همراه خواهرش برای شرکت در فراخوان اعتراضی بیرون رفته بود که با قطع شدن برق و شلوغ شدن خیابان‌ها، از یکدیگر جدا شدند. حدود ساعت یازده شب، خواهرش به خانه رسید، اما محمدمهدی هنوز برنگشته بود. دقایقی بعد، تماسی دریافت کرد و از او خواستند خودش را به بیمارستان برساند؛ محمدمهدی تیر خورده بود. مردی که محمدمهدی را به درمانگاه رسانده بود، به خانواده گفت که او هنگام تیراندازی در حال کمک به یکی از مجروحان بود. در یک لحظه که سرش را بالا آورد، گلوله‌ای به سرش اصابت کرد. او را از درمانگاه به بیمارستان منتقل کرده بودند، اما پزشکان نتوانستند جانش را نجات دهند. بعد از کشته شدن محمدمهدی، خانواده روزها میان بیمارستان، بهشت رضوان و کهریزک سرگردان بودند تا پیکرش را پیدا کنند. در نهایت پس از دو روز جست‌وجو میان کاورهای پیکرها در کهریزک، پیکر محمد‌مهدی را پیدا کردند. خانواده اجازه نداشتند محل دفن را خودشان انتخاب کنند و مأموران، آرامستان «بهشت علی» را برای خاک‌سپاری تعیین کردند. پیکر محمدمهدی سرانجام در ۲۴ دی ۱۴۰۴ در آرامستان «بهشت علی» به خاک سپرده شد. مراسم خاک‌سپاری در تنهایی و زیر تدابیر شدید امنیتی برگزار شد؛ تنها بستگان درجه یک اجازه حضور داشتند و یک مأمور سپاهی تمام مدت بالای سر خانواده ایستاده بود. تصاویر همان خاک‌سپاری، که غربت خانواده را به تصویر می‌کشید، در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد و توجه بسیاری را به خود جلب کرد. چهل روز بعد، همان مزار خلوت میزبان جمعیت بزرگی از مردم شد. شرکت‌کنندگان در مراسم چهلم محمدمهدی با سر دادن شعار «قسم به خون یاران، ایستاده‌ایم تا پایان» یاد او و دیگر جان‌باختگان را گرامی داشتند؛ جوان نوزده‌ساله‌ای که تا آخرین لحظه، به جای آنکه جان خود را نجات دهد، برای کمک به مجروحی دیگر ایستاد.