Reza Naseri Monfarred (Hamidavi)

The text refers to seeking justice for his death and mentions his father's cry for justice. The context suggests he was killed, as the text mentions 'revenge for their children's blood' and uses the honorific 'Javid Nam' (immortal name) typically used for martyrs.

جاویدنام رضا ناصری مفرد، جوانی ۲۱ ساله، متولد اهواز و ساکن شاهین‌شهر اصفهان بود. رضا برای دیدار پدربزرگ بیمار خود در تاریخ ۴ تیرماه ۱۴۰۴ به آبادان سفر کرد، اما در روز ۵ تیرماه ۱۴۰۴ به دست نیروی بسیجی «مهدی ناصرپور کیانی» و بدون هیچ دلیل قانع‌کننده‌ای جان خود را از دست داد. پس از کشته شدن رضا، پدر و مادر او برای دادخواهی با مقامات قضایی اهواز تماس گرفتند، اما تاکنون این بسیجی که از سوی خانواده «قاتل فراری» خوانده می‌شود، بازداشت نشده است. خانواده رضا اعلام کرده‌اند که «خون رضا فراموش نخواهد شد» و تا رسیدن به عدالت و روشن شدن حقیقت، از پیگیری پرونده دست نخواهند کشید. به گفته آگاهان، رضا در فاصله‌ای دورتر از محدوده ایست بازرسی نزدیک مسجد پیروز و سینما، توسط فردی لباس‌شخصی که سوار بر خودرویی بدون آرم نظامی بوده، بدون هیچ هشدار یا اخطاری هدف گلوله قرار گرفته است. یکی از نیروهای بسیجی مدعی شده بود که این حادثه «اتفاقی» بوده است، اما بنا بر ادعای نزدیکان پرونده، تحقیقات پلیس و گزارش پزشکی قانونی این فرضیه را رد کرده و بر عمدی بودن تیراندازی تأکید داشته‌اند. گفته می‌شود پس از دخالت سپاه، گزارش اولیه با گزارشی دیگر جایگزین شده است. ساعاتی پس از این حادثه، نهادهای اطلاعاتی سپاه اعلام کردند که یک پهپاد کوچک دارای مواد انفجاری در خودروی رضا کشف شده و این موضوع را نشانه همکاری او با مأموران اسرائیلی دانستند. این ادعا، به گفته خانواده و فعالان حقوق بشر، نه در دادگاه مطرح شده و نه به خانواده رضا اطلاع داده شده بود. وکلای دادگستری و فعالان حقوق بشر این اتهام را رد کرده و آن را تلاشی برای توجیه قتل مرگبار رضا عنوان کرده‌اند. اگرچه قاضی شعبه دوم دادگاه نظامی اهواز وعده داده بود که پرونده جاویدنام رضا ناصری مفرد را پیگیری کند، اما تا امروز اطلاعات تازه‌ای منتشر نشده است؛ جز این‌که بارها از خانواده خواسته شده شکایت خود را پس بگیرند، رضایت دهند و از قصاص صرف‌نظر کنند. خانواده ناصری این درخواست‌ها را نپذیرفته و همچنان خواستار دستگیری، محاکمه و مجازات عادلانه عامل یا عاملان قتل فرزند خود هستند. مادر رضا، بر سر مزار فرزندش و در حالی که بر روی صندلی چرخ‌دار نشسته بود، با چشمانی اشکبار خطاب به عاملان این حادثه گفت: «من یک پسر از دست دادم، اما هزاران پسر از بختیاری، کرد و از همه‌جای ایران به دست آورده‌ام. فکر کردید فرار می‌کنید؟ همه‌جا دنبال شما هستند.» پیکر بی‌جان رضا پنج روز پس از کشته شدن، در تاریخ ۱۰ تیرماه ۱۴۰۴ به خانواده تحویل داده شد و او در میان اندوه خانواده، بستگان و دوستان، با آیین و سنت مردم اهواز به خاک سپرده شد. بنا بر گفته نزدیکان، پدربزرگ رضا نیز چهار روز پس از مراسم خاک‌سپاری و در پی تحمل این داغ سنگین، درگذشت.