Saba (Venus) Negahban

ساعات ابتدایی شب ۱۹ دی ۱۴۰۴، اندرزگو هنوز شبیه همان خیابانی بود که تهران می‌شناخت؛ خیابانی با کافه‌های روشن، رفت‌وآمد خودروها و مردمی که برای گذراندن شب به آنجا می‌آمدند. اما با تاریک شدن هوا، فضای خیابان تغییر کرد. از عصر، نیروهای فراجا، لباس‌شخصی‌ها و بسیج در نقاط مختلف آن محدوده، به‌ویژه در مسیرهایی که امکان فرار و پراکنده‌شدن جمعیت را دشوار می‌کرد، مستقر شده بودند. مردم اما به خیابان آمدند. جمعیت در اندرزگو و قیطریه بیشتر شد و شعارها بالا گرفت. هنوز شب به نیمه نرسیده بود که حمله آغاز شد؛ شلیک گلوله، گاز اشک‌آور و ضربات باتوم، خیابان را به صحنه‌ای از دود، فریاد و فرار تبدیل کرد. شاهدان از شلیک‌هایی در فاصله‌ای کمتر از سی متر از جمعیت خبر دادند. در میان آن جمعیت، سبا نگهبان، ۲۴ ساله، حضور داشت؛ زنی ورزشکار که بسیاری او را با نام «ونوس» می‌شناختند. او از ۱۹ سالگی وارد دنیای بدنسازی و فیتنس شده بود و به‌صورت حرفه‌ای فعالیت می‌کرد. ونوس، مربیِ دارای گواهی IFBB و مربی آنلاین در حوزه‌های فیزیولوژی، تغذیه، بازتوانی و هایپرتروفی بود. آن شب، ونوس به سمت قیطریه رفته بود. هنوز دقایقی از شروع شعارها نگذشته بود که تیراندازی نیروهای سرکوب‌گر شدت گرفت. گلوله‌ای به کمر و شکم ونوس اصابت کرد و او روی زمین افتاد. شرایط به‌گونه‌ای بود که نزدیک‌شدن به مجروحان تقریباً ناممکن شده بود. نیروهای سرکوب‌گر از فاصله‌ای نزدیک به سوی جمعیت و حتی مجروحان شلیک می‌کردند و کسانی که برای کمک پیش می‌رفتند، خود در معرض تیراندازی قرار داشتند. بر اساس روایت شاهدان، ونوس پس از اصابت گلوله همچنان زنده بود. دقایقی بعد، یکی از نیروهای سرکوب‌گر به او نزدیک شد و گلوله‌ای به گلویش شلیک کرد. همان گلویی که فریاد آزادی و جاوید شاه سر می‌داد. پیکر ونوس پس از آن از محل خارج شد و خانواده‌اش برای مدتی نمی‌دانستند او کجاست. چهار روز بعد، پس از جست‌وجو میان پیکرهای منتقل‌شده به پزشکی قانونی کهریزک، خانواده توانستند، تنها فرزندشان را پیدا کنند. تحویل پیکر تحت شرایط شدید امنیتی انجام شد و از خانواده تعهد گرفته شد که مراسم خاک‌سپاری را بدون اطلاع‌رسانی رسانه‌ای برگزار کنند. فیلم‌برداری و عکس‌برداری در مراسم ممنوع بود و خاک‌سپاری در فضایی محدود و کنترل‌شده در آرامستان بهشت‌زهرای تهران انجام شد. اندرزگو آن شب شاهد یک تیراندازی نبود؛ برای خانواده‌ی ونوس، به جایی تبدیل شد که آخرین تصویر از دخترشان با صدای شلیک گلوله‌ی گره خورد. زنی که سال‌ها برای ساختن بدن، زندگی و آینده‌اش تلاش کرده بود، در ۲۴ سالگی، در خیابانی که قرار بود تنها شاهد یکی از شب‌های زندگی‌اش باشد، جان باخت.