Mehrdad Afza

مهرداد افزا، ۳۲ ساله و اهل دزفول، از جوانان زحمتکش و خوش‌نام این شهر بود. او استاد مکانیک بود، اما شرایط دشوار اقتصادی و مشکلات معیشتی باعث شده بود که برای تأمین زندگی تنها به حرفهٔ خود اکتفا نکند. به همین دلیل در کنار مکانیکی، به کارگری و کاشی‌کاری نیز مشغول بود و به‌صورت آزاد کار می‌کرد تا بتواند با اتکا به تلاش خود زندگی‌اش را پیش ببرد. نزدیکانش او را انسانی مهربان، دلسوز و مهمان‌نواز توصیف می‌کنند. با وجود این‌که خود کارگر بود، هرگز نسبت به مشکلات دیگران بی‌تفاوت نمی‌ماند و هر زمان که از نیاز کسی باخبر می‌شد، در حد توان برای کمک به او قدم برمی‌داشت. ورزش نیز بخش مهمی از زندگی‌اش بود. مهرداد سال‌ها به بدن‌سازی علاقه داشت و در این رشته چندین مدال ورزشی کسب کرده بود. او تکیه‌گاه و پشتوانهٔ خانواده‌اش به شمار می‌رفت و نقش مهمی در زندگیِ نزدیکانش داشت. از دست رفتن او ضربه‌ای سنگین و جبران‌ناپذیر برای خانواده‌اش بود؛ خانواده‌ای که نه تنها فرزند و برادر خود، بلکه یکی از اصلی‌ترین حامیان‌شان را از دست دادند. روز ۱۹ دی، مهرداد به همراه برادرش و جمعی از دوستانش برای شرکت در اعتراضات به خیابان رفت. در محدودهٔ خیابان وصال شیرازی دزفول، نیروهای حکومتی به سوی معترضان تیراندازی کردند. بنا بر روایت نزدیکان، دو گلوله ابتدا در نزدیکی او اصابت کرد، اما مهرداد محل را ترک نکرد و به حضور خود ادامه داد. اندکی بعد گلوله‌ای به سینه‌اش برخورد کرد و قلب و ریهٔ او را شکافت. شدت جراحت به اندازه‌ای بود که در همان‌جا جان باخت. در همان روز، مهدی پور‌راستی نیز در جریان اعتراضات دزفول کشته شد. نام این دو جوان در حافظهٔ بسیاری از مردم شهر باقی مانده است. از مهرداد افزا به عنوان انسانی پرتلاش، ورزشکار و یاری‌رسان یاد می‌شود؛ جوانی که زندگی خود را با کار و کوشش بنا کرد و یادش در میان خانواده، دوستان و هم‌شهریانش زنده مانده است.