Kianoosh Karamzadeh

فقط چهارده روز تا تولد بیست‌ودوسالگی‌اش مانده بود. کیانوش کرم‌زاده، متولد دوم بهمن ۱۳۸۲، سال‌ها از زندگی‌اش را صرف ورزش کرده بود. در شنا و صخره‌نوردی فعالیت حرفه‌ای داشت و حاصل ساعت‌های طولانی تمرین، مدال‌هایی بود که در مسابقات مختلف به دست آورده بود. آینده‌اش بیشتر با تلاش و رقابت گره خورده بود تا با مرگی که هیچ‌کس انتظارش را نداشت. او برای سفری کاری راهی شیراز شد؛ سفری که قرار بود چند روز بیشتر طول نکشد. اما هجدهم دی‌ماه ۱۴۰۴، هم‌زمان با اعتراضات، گلوله‌ای مستقیم به سرش اصابت کرد و زندگی‌اش در بیست‌ویک‌سالگی پایان یافت. با قطع شدن خبرهای کیانوش، خانواده راهی شیراز شدند. جست‌وجو از بیمارستان‌ها آغاز شد و به سردخانه‌ها رسید، اما اثری از او نبود. پیکرش تا دو روز پیدا نشد و خانواده در میان نگرانی و بی‌خبری، مسیرهای مختلف را برای یافتنش دنبال کردند. سرانجام، پس از دو روز، توانستند پیکر او را تحویل بگیرند؛ پایانی تلخ برای جست‌وجویی که هیچ خانواده‌ای آرزوی تجربه کردنش را ندارد. چند روز بعد، پیکر کیانوش به اصفهان منتقل شد و در باغ رضوان به خاک‌سپرده شد. زندگی جوانی که سال‌ها برای ساختن آینده‌اش تلاش کرده بود، پیش از آنکه حتی به بیست‌ودوسالگی برسد، به پایان رسید. امروز از کیانوش، افزون بر تصاویر و یادهای خانواده و دوستانش، مدال‌هایی بر جای مانده که یادآور سال‌های تلاش و پشتکار او هستند؛ نشانه‌هایی از زندگی جوانی که فرصت ادامه دادن نیافت.