Reza Sharifi

Shot with live ammunition by Islamic Republic agents in front of Vali-e Asr Hospital, Arak. The bullet hit his abdomen. He was a father of two children (a 16-year-old son and an 8-year-old daughter). His family was pressured to confirm the government's official narrative of his death and was threatened with their children's education being withheld. His body was not allowed to be buried in Arak and was buried three days later in the village of Qaniyarogh near Arak under restricted conditions.

رضا شریفی، ۴۴ ساله، متأهل و پدر دو فرزند بود؛ دختری ۸ ساله و پسری ۱۶ ساله. دو فرزندی که تجربه داشتن پدر، برای هر کدام به اندازه تمام روزهایی بود که در شناسنامه‌شان ثبت شده بود. رضا کاسب خوش‌اخلاق و خوش‌نام میدان فرمان اراک بود. مردم و مشتری‌هایش او را به ادب، مهربانی و رفتار نیک می‌شناختند. با وجود همه سختی‌هایی که در زندگی پشت سر گذاشته بود، زندگی را آسان می‌گرفت و همیشه تلاش می‌کرد حال اطرافیانش را بهتر کند. ۱۹ دی‌ماه ، اراک شبی را تجربه کرد که برای بسیاری هرگز فراموش نخواهد شد. جمعیتی که در هم قفل شده بودند، شانه‌به‌شانه کنار هم ایستاده بودند. صدای شعارها خیابان را پر کرده بود؛ مرگ بر خامنه‌ای، مرگ بردیکتاتور، جاوید شاه. صدای مردم در خیابان‌ها پیچیده بود و لرزه بر اندام شهر انداخته بود. آن سوی خیابان، گلوله‌باران بود. تک‌ تیراندازها می‌زدند؛ انگار آن شب چشم ‌بند زده بودند و نمی‌دیدند چه کسانی مقابل‌شان ایستاده‌اند؛ کوچک و بزرگ، زن و مرد، پیر و جوان. با صدای هر شلیک، یکی‌یکی آدم‌ها به زمین می‌افتادند. هر کدام از آن‌ها انسانی بودند با یک زندگی، یک خانواده و آرزوهایی که هنوز تمام نشده بود. در میان همان جمعیت، رضا شریفی ایستاده بود. دقیقا مقابل بیمارستان ولیعصر اراک، ناگهان گلوله‌ای به پهلوی راست رضا اصابت کرد، با وجود نزدیکی محل حادثه به بیمارستان، شدت خون‌ریزی فرصتی برای نجاتش باقی نگذاشت. رضا جان خود را از دست داد. آثار سوراخ و سوختگی ناشی از اصابت گلوله روی کاپشنش باقی مانده بود. نشانی از شلیکی که زندگی یک پدر و یک همسر را از خانواده‌اش گرفت. غروب همان روز قبل از رفتن رضا از خانه، خواهرش به او گفته بود: امشب نرو، تیراندازی می‌کنند.اما رضا پاسخ داده بود: اگر ما نرویم، پس چه کسی برود؟ مراسم خاك‌سپاری سه روز بعد با محدوديت‌هاى شديد برگزار شد. خانواده تحت فشار و تهديد قرار گرفتند تا روايت رسمى حكومت را بپذیرند و حقيقت را پنهان كنند. به آن‌ها گفته شده بود در صورت مخالفت, فرزندان از تحصيل محروم می‌شوند. جاويدنام رضا شريفى در روستاى قانياروق (نزديك اراك)، به خاک سپرده شد. نامش و يادش جاودان.